Γούρια και ευχές για το 2015…

…πρόλαβα????

Είπαμε, θα κάνω ακόμη ένα τελευταίο post για αυτή τη χρονιά (αφού έκανα βαρυσήμαντη δήλωση στο προηγούμενο post ότι θα σας ξαναγράψω….!). Μια χρονιά που ξεκίνησε πολύ δύσκολα, εκτυλίχθηκε πολύ πιεστικά και αγχωτικά, γεμάτη εντάσεις, αλλά και με πολύ όμορφες στιγμές. Με αγαπημένα πρόσωπα, καινούργιες αφίξεις στην οικογένειά μας, καινούργιες καταπληκτικές συναδέλφους, με πολύ αγάπη και στοργή να με περιμένει κάθε μέρα στο σπίτι μου. Άλλη μια χρονιά πέρασε, μια καινούργια ξεκινάει, πάντα ελπιδοφόρα και αισιόδοξα (πόσο μάλλον τώρα, που στη χώρα μας μπορεί – και πρέπει – να αλλάξει επιτέλους κάτι). Σας ευχαριστώ που ήσασταν μαζί μου στο κατασκευαστικό μου ταξίδι και αυτό το χρόνο και ελπίζω να περάσατε όσο καλά πέρασα και εγώ. Σας αφήνω λοιπόν με τα παρακάτω που έφτιαξα για τις εκλεκτές μου συναδέλφους, με τις οποίες καθημερινά περνάμε τα κύματα της δουλειάς, πάντα με χαμόγελο και συμπαράσταση.

gouria 2015Είναι γούρια – ρόδια, φτιαγμένα από χαρτοπολτό

(του εμπορίου, που περίσσεψε από τον παιδικό όταν φτιάξαμε τα στολίδια με τα παιδιά) και κρεμασμένα με κορδονάκι, στο οποίο έδεσα και μερικές χάντρες.

gouria 2015 2

Και ένα closer look 😉

Επίσης, ξέχασα να πω ότι πριν στεγνώσει ο χαρτοπολτός, πίεσα πάνω του και μερικές κόκκινες χαντρούλες (για σπόρια του ροδιού). Σχεδίασα και το 2015 στο πλάι και όταν στέγνωσε το έβαψα με χρυσαφί ακρυλικό χρώμα.

Καλή χρονιά σας εύχομαι γεμάτη χαμόγελα και υγεία,

να είστε πάντα γελαστοί και δημιουργικοί

και να ζείτε καθημερινά την αγάπη και την ευτυχία που σας δίνουν οι γύρω σας!!!!!

Ευτυχισμένο το 2015!

Πολλά φιλιά!!!

Υ.Γ. : Το ξέρατε ότι το 2015 είναι η χρονιά του προβάτου??? Οπότε θα γιορτάζει το blog όοοοοολο το χρόνο?????

😉

Παιδικός καμβάς με τα μικρά πόνυ

…ή ότι απέμεινε από αυτά.

Τις προάλλες είχε γενέθλια η μικρή μου ανιψιά. Είπα λοιπόν να της φτιάξω και αυτής έναν καμβά για να στολίσει το δωμάτιό της. Αυτή τη φορά δεν ρώτησα για προτιμήσεις, (δεν την ξαναπατάω 😉 ) και σκέφτηκα να της φτιάξω τα μικρά πόνυ. Τι έγινε με τα μικρά πόνυ βρε παιδιά??? Τα είδα και τρόμαξα. Όλα πια θα τα αλλάξουν? Εγώ θυμάμαι, όταν ήμουν μικρή να βλέπω….

Original MLP…αυτό.

Και δεν το αρνούμαι, μου άρεσε σαν παιδικό. Ήταν λίγο πολύ κοριτσίστικο, αλλά χαριτωμένο. (πηγή: http://newsandviewsbychrisbarat.blogspot.gr/)

Τώρα πια τα έχουν κάνει….

my little pony games…έτσι.

Τι έπαθαν τα μάτια τους, Θεέ μου??? (πηγή: http://herogamesworld.com/)

Τέλος πάντων, αυτά ξέρει το παιδί αυτά θα φτιάξω. Απλά ήθελα να μοιραστώ την θλίψη μου….

Μια άλλη φορά θα σας πω και για τα χελωνονιτζάκια (τα οποία και υπεραγαπούσα!) και τα κάνανε σαν τα μούτρα τους!!!

Ώρα είναι να βγάλουν και την Κάντυ – Κάντυ με κανένα εξώπλατο και πλατινέ μαλλί ισιωμένο (χε, χε) 🙂 Αίσχος!!!

Και μπαίνω στο ψητό:

my little pony girly canvas

Η τεχνική είναι η ίδια που ακολούθησα και στον προηγούμενο καμβά με την Barbie.

my little pony girly canvas 2Και ένα πιο κοντινό πλάνο. Πέρασα και με γκλίτερ στυλό τα μαλλιά τους για να γίνουν πιο μαγικά 😉

Επίσης, αυτή τη φορά δεν βάλαμε φωτάκια… Φανήκαμε εγκρατείς 😉

Αυτά τα λίγα, τα λέμε!

Γλυκά από πολυμερικό πηλό

Χθεσινά γλυκάκια, ακόμη ζεστά και αχνιστά!

Επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχεια….

polymer sweeties

polymer choco donuts

polymer sugar donuts

polymer sugar donuts 2]

polymer croissants

polymer croissants 2

polymer vanilla ice cream

polymer vanilla ice cream 2

polymer cream cake

polymer cream cake 2

Σας άνοιξε η όρεξη για γλυκό…?

Βραχιόλι decoupage…

…με επαναστατικό αέρα. Και καλό μήνα!

Είναι το αγαπημένο μου κόμικ. Η αγαπημένη μου ταινία (αν και χάνει αρκετά μπροστά στο κόμικ). Ο αγαπημένος μου χαρακτήρας.

V for Vendetta,

το πιο επίκαιρο βιβλίο που γράφτηκε ποτέ. Δημοσιεύθηκε το 1988, περιγράφοντας καταστάσεις που είναι πολύ κοντά σε αυτά που ζούμε. Αν η ιδέα του Alan Moore δεν ήταν προφητική, τότε δεν ξέρω τι ήταν….

Θέλησα λοιπόν, να βάλω λίγη από την δόξα του στο επόμενο βραχιόλι μου 😉

v bracelet 1

Αρχικά βρήκα το παραπάνω (google images), αγαπημένη σκηνή….

Το εκτύπωσα…

v bracelet 2

…το έκοψα…

v bracelet 3

…το έκοψα κι άλλο (αυτό το έκανα για να αποφύγω τσαλακώματα και άσχημες ακμές, μια και το βραχιόλι μου είναι καμπύλο)…

v bracelet 4

…και το κόλλησα κομμάτι – κομμάτι γύρω από το βραχιόλι μου.

(σ.σ. για όσους αναρωτιούνται για το βραχιόλι που χρησιμοποίησα για βάση, δείτε εδώ).

Να συμπληρώσω ότι πριν ξεκινήσω το decoupage, έβαψα το εσωτερικό του βραχιολιού μαύρο, μιας και κάποια strips χαρτιού ήταν λίγο πιο κοντά και θα άφηναν το παλιό χρώμα να φαίνεται (και δεν το θέλουμε αυτό!). Τέλος, το βερνίκωσα και το άφησα να στεγνώσει. Το ιδανικό θα ήταν να είχα γυαλιστερές εικόνες, αλλά από τον εκτυπωτή και με το απλό χαρτί, το αποτέλεσμα ήταν λίγο ματ. Εννοείται ότι δεν μπορούσα να σκίσω σελίδες από το βιβλίο (ιεροσυλία!!!!).

v bracelet 5

Και σε χρήση.

Το αποτέλεσμα με χαροποίησε ιδιαιτέρως και θα το επαναλάβω ίσως και σε διαφορετικό κόμικ.

Γιατί όσο νά’ ναι είμαι και λίγο geek 🙂

Βήμα βήμα: πως να μεταμορφώσετε τα βραχιόλια σας!

Φτιάξτε και φορέστε το προσωπικό σας στιλ 😉

Ήθελα καιρό να το κάνω αυτό. Να βρω βάσεις για βραχιόλια και να τα φτιάξω όπως τα θέλω. Έλα όμως που οι βάσεις αυτές (τα σκέτα ξύλινα βραχιόλια δηλαδής) μου φαίνονται εξωφρενικά ακριβά. Άμα είναι έτσι, να τα πάρω έτοιμα κατευθείαν, έτσι δεν είναι? Έλα όμως που η μοίρα δεν είχε πει την τελευταία της λέξη… βρήκα λοιπόν κάτι πολύ απλά βραχιόλια, που αλλού, στη λαϊκή (χε, χε). Και η τιμή τους? 0,50 ευρώ (χε, χε στο τετράγωνο!). Όχι και άσχημα. Και κάπου εδώ ξεκινάω το σημερινό μου tutorial….

cuff 1

Μια χαρά τέλεια 🙂

Έλα, πες την αλήθεια: θα τα φορούσες και έτσι!

cuff 2

Γυαλοχάρτισμα,

για να φύγουν λίγο τα παλιά βερνίκια….

cuff 3.1

Νήμα για πλέξιμο,

είχα ένα με πολλούς διαφορετικούς τόνους του μπλε (και αυτό από τη λαϊκή:-) 🙂 )

cuff 4

Κόλλα,

έβαλα μόνο από τη μέσα πλευρά με ένα πινελάκι.

cuff 1.1

Τόσο εύκολα, τόσο ανέξοδα.

Για τα υπόλοιπα θα δοκιμάσω κι άλλες τεχνικές…….

Τα λέμε 😉

Φτιάξτε μόνοι σας διακοσμητικά με τα αρχικά του παιδιού σας..!

Στολίστε το παιδικό δωμάτιο με τις δικές σας δημιουργίες!

Χρόνια πολλά σε όλους!!! Ελπίζω να περάσατε καλά το Πάσχα και να διασκεδάσατε με τα αγαπημένα σας πρόσωπα.

Έχω να το λέω: τα παιδιά είναι η καλύτερη αφορμή για να εμπνευστούμε και να κατασκευάσουμε. Μπορεί να μην έχω δικά μου παιδιά (μόνο ένα δύσμοιρο γατί!), αλλά έχω 2 ανιψιές. Και πριν λίγους μήνες, με πολλή χαρά μας ανακοινώθηκε ότι στα ανίψια μας θα προστεθούν άλλες δύο γλυκές φατσούλες, ένα κορίτσι (κοπελιά 😉 ) από τον μεγάλο μου αδερφό και ένα αγόρι (κοπέλι 😉 ) από τον δεύτερο στη σειρά μου αδερφό. Ναι είμαστε τέσσερα αδέρφια, έχω δηλαδή και έναν μικρότερο αδερφό, ο οποίος όμως δεν έχει ακόμη αρχίσει να παράγει ανθρώπους 🙂 Μάλλον περιμένει εμένα, αφού είμαι επόμενη στη σειρά. Τέλος πάντων, η χαρά είναι πάντα μεγάλη όταν ακούς τέτοια νέα, και πόσο μάλλον για τη θεία που λατρεύει τα παιδιά ( άνεργη βρεφονηπιοκόμος, για!) και τις κατασκευές (χε, χε!). Το αστείο είναι ότι και τα δυο παιδιά θα γεννηθούν το καλοκαίρι, όπως και πολλά άλλα παιδιά γνωστών μου απ’ ότι ακούω. Είναι η εποχή μας 😉 Έτσι, ξεκίνησα και εγώ να σκέφτομαι δημιουργικά….. Θεωρώ πολύ όμορφο όταν μπορείς να φτιάχνεις πράγματα για τα παιδιά σου, είτε αυτά είναι χρηστικά (ρούχα κλπ) είτε διακοσμητικά όπως θα δείτε παρακάτω. Δείτε λοιπόν τι εννοώ…

Στην Αμερική (δεν ξέρω εάν συμβαίνει και εδώ το ίδιο) είναι πολύ της μόδας το αρχικό του ονόματος (ή και ολόκληρο το όνομα) του παιδιού να κοσμεί το δωμάτιό του. Έτσι είπα και εγώ να κάνω μια δοκιμή για την νέα μου ανιψιά (μια και το ζευγάρι έχει καταλήξει στο όνομα που θα της δώσει).

Και ξεκινάω:

Αρχικά να πω πως το γράμμα το βρήκα εδώ:

http://www.sheknows.com/

nursery letters 1

Χρησιμοποίησα χαρτόνι από καφέ  χαρτοκούτι (το γνωστό, στο οποίο συσκευάζονται τρόφιμα και άλλα…). Η αρχική μου ιδέα ήταν για μακετόχαρτο, αλλά όταν σκέφτηκα όλες τις καμπύλες που έπρεπε να κόψω με το κοπίδι, υποχώρησα…. Το σχεδίασα, το έκοψα με το κοπίδι και πέρασα με πηχτή ξυλόκολλα τις ακμές για να “κλείσουν”. Αφού στέγνωσε η κόλλα έτριψα τις ακμές με γυαλόχαρτο (για να φύγουν οι παραπανίσιες κόλλες..)  και το έβαψα με ακρυλικό χρώμα σε σκούρο ροζ χρώμα.

nursery letter 2

Τώρα εδώ, χρειάζεται ανάλυση:

αν θυμάστε στο προηγούμενο post κλαιγόμουν για το κρακελέ 😉 Αυτή τη φορά το τόλμησα πιο σίγουρα και πιο αποφασιστικά! Πως λειτουργεί λοιπόν η τεχνική αυτή… Αφού έχουμε βάψει την επιφάνειά μας (με σκούρο χρώμα κατά προτίμηση) και έχει στεγνώσει, περνάμε το κρακελέ. είναι ένα πράγμα διαφανές σαν βερνίκι, το οποίο το απλώνουμε με μια συγκεκριμένη φορά (είτε κάθετα, είτε οριζόντια) και μόνο μια φορά (δεν περνάμε δηλαδή το ίδιο σημείο δεύτερη φορά). Μετά από λίγο, το υλικό αυτό αρχίζει να “χωρίζει”, αν δείτε στη φωτό εκεί που γυαλίζει, μπορεί να το αναγνωρίσετε. Αφού στεγνώσει καλά, περνάμε το πιο ανοιχτό χρώμα. Και μας βγαίνει ένα απίστευτο αποτέλεσμα….

nursery letter 5…αυτό!

Εγώ προσωπικά όταν το πρωτοείδα, έπαθα μεγάλη πλάκα. Προσοχή όμως: το χρώμα που θα μπει πάνω από το κρακελέ πρέπει να μπει με την αντίθετη φορά και πάλι να περαστεί μονομιάς, γιατί αλλιώς….

nursery letter 4

…θα γίνει αυτό!

Το χρώμα μου μπήκε λίγο παραπάνω απ’ ότι ήθελα και είπα να το παίξω έξυπνη και να το μαζέψω ξαναπερνώντας με το πινέλο….

Μπράβο μου 😦

nursery letter 3

Και ένα κοντινό πλάνο της υπόλοιπης επιφάνειας… Όταν στέγνωσε το τελικό χρώμα, το πέρασα και ένα χέρι βερνίκι.

Και όσον αφορά την ασχήμια που προκάλεσα ….

nursery letter 6

…καλύφθηκε περίτεχνα 😉 Λίγο τούλι, λίγο χαρτόνι και τελείωσε…

Έχω καταλήξει πλέον στο συμπέρασμα ότι όλες μου οι κατασκευές αποκτούν χαρακτήρα από ένα λάθος που έκανα…. Τι να πω!

nursery letter 7

Και κάπως έτσι είναι το τελικό αποτέλεσμα. Λίτσα, περιμένω σχόλια 🙂

Μέχρι την επόμενη φορά, σας χαιρετώ με δημιουργικούς χαιρετισμούς 😉

Βήμα-βήμα: μπούστο με την τεχνική paper mache (μέρος τρίτο και τελευταίο)

Και η τριλογία κάπου εδώ τελειώνει…

Εντάξει, τα κατάφερα. Τελείωσα το μπούστο παρουσίασης που είχα αρχίσει πριν λίγο καιρό… Σκέφτηκα πολύ το πως θα το αποτελειώσω (με όλη την έννοια της λέξης) και κατέληξα στο παρακάτω αποτέλεσμα…. Η αρχική μου πρόθεση ήταν να δοκιμάσω την τεχνική του κρακελέ (για όσους δεν γνωρίζουν, πρόκειται για μια τεχνική παλαίωσης), αλλά έπεσα σε συμπληγάδες που θα σας περιγράψω παρακάτω… Λίτσα (σ.σ. κρακελέ expert μεταξύ άλλων 🙂 ), δεσμεύομαι να το δοκιμάσω και να το αναρτήσω!!!

diy mannequin end 1Εάν θυμάστε από προηγούμενες αναρτήσεις πάνω στο ίδιο θέμα, είχα χρησιμοποιήσει λωρίδες από εφημερίδα για να κάνω πιο σταθερό το μοντέλο μου. Όποιος έχει ασχοληθεί με την τεχνική αυτή ξέρει ότι το αποτέλεσμα δεν μπορεί να είναι τέλειο από μόνο του, μια και τα κομμάτια του χαρτιού θα αφήσουν γραμμές…. Αφού λοιπόν έβαψα το πρώτο χέρι με πλαστικό χρώμα (που καλύπτει καλά) οι γραμμές φαίνονταν αρκετά άσχημες. Χάρη στην παρότρυνση του αγαπημένου μου (και τον ευχαριστώ γι’ αυτό), και μετά από έντονο debate, αποφάσισα να καλύψω μια για πάντα τις ατέλειες αυτές με τη βοήθεια του στόκου και μιας μικρής σπάτουλας. Το αποτέλεσμα νομίζω μας δικαίωσε….

diy mannequin end 2Και μια πιο λεπτομερής λήψη……

diy mannequin end 3Επειδή όμως μου ήταν αρκετά γυαλιστερό και σκέφτηκα πως αυτό δεν θα βοηθούσε στις φωτογραφίες, το πέρασα ξανά με πλαστικό χρώμα. Υποτίθεται πως του έδωσα και έναν πιο μπεζ τόνο, ο οποίος αφού στέγνωσε έγινε σχεδόν ανύπαρκτος…. αλλά δεν βαριέσαι…. Το πολύ να το ξαναβάψω 😉

diy mannequin end 4Και σε χρήση 🙂 Απλά δυστυχώς η φωτό βγήκε λίγο σκοτεινή…

Και έτσι κλείνει και αυτό το κατασκευαστικό κεφάλαιο!

Αν δεν σας ξαναγράψω… καλή Ανάσταση και καλά να περάσετε στις εξοχές που θα πάτε!!!