Χριστουγεννιάτικη ιστορία (μπισκότων)

…ή αλλιώς, “Πως να καταφέρετε να επιβιώσετε την παρασκευή χριστουγεννιάτικων γλυκών”

Η ιστορία μας ξεκινάει ένα κρύο κυριακάτικο πρωινό. Συγκεκριμένα αυτό που μας πέρασε. Από βραδίς λοιπόν είχα την αίσθηση ότι είχε έρθει η ώρα να φτιάξω τα κλασσικά πανεύκολα μπισκότα που φτάχνω κάθε χρόνο (άλλες χρονιές τα φτιάχναμε και με τα παιδιά στον παιδικό, αλλά φέτος, τι το θες, γκαντεμιά!), το γνωστό πανεύκολο ζυμαράκι που το κόβεις με τα κουπ πατ και είναι όλοι ευτυχισμένοι. Φέτος όμως ήθελα να κάνω τη διαφορά και να φτιάξω gingerbread, you know? Τα σκούρα εκείνα μπισκοτάκια που έχουν μια απίθανη γεύση. Εψαξα λοιπόν στο internet, βρήκα συνταγή, βρήκα συμβουλές, βρήκα και διακόσμηση (όχι παίζουμε!) και βουρ στο σούπερ μάρκετ. Τώρα, το gingerbread θέλει μελάσσα, ένα πηχτό μαύρο πράγμα που είναι σιρόπι από ζαχαροκάλαμα, αν δεν κάνω λάθος. Καταρχάς έπαθα ένα μικρό έμφραγμα όταν είδα την τιμή…. αλλά έπρεπε να το δοκιμάσω. 6,5 ευρώ το βάζο, χαλάλι, φτάνει και για δυο δόσεις σκέφτηκα (ότι θα έφτιαχνα και άλλη φορά, κατάλαβες?). Ξεκινάω λοιπόν πρωί (12 το μεσημέρι, αλλά δεν πειράζει) συγκέντρωσα όλα τα υλικά και ξεκίνησαααααα. Όλα ωραία και καλά, μέχρι που μπήκε η μελάσσα. Καλέ τι μεγάλη αηδία είναι αυτή? Ένα μεγάλο αίσχος! Να κολλάει σε κουτάλια, φλυτζάνια, στο μανίκι μου! Και το χρώμα πίσσα. Τέλος πάντων, τα κατάφερα με τα πολλά, ξεκόλλησα το κουτάλι, το φλυτζάνι και το μανίκι μου και το ανακάτεψα. Για να μην τα πολυλογώ, στο τέλος ήθελε και ζύμωμα με το χέρι…. Έβαλα λοιπόν και το χέρι μου, έγινε της τρελής! Είχε ένα χρώμα το ζυμάρι, όπως αυτό που βάζουμε στα φυτά για λίπασμα (ναι το οργανικό που βγαίνει από τις αγελάδες, να μην πω το όνομα, καταλάβατε). Για να μην γκρινιάζω όμως, με το νερό καθαρίσανε όλα πολύ εύκολα, σκεύη, χέρια (ελπίζω και το μανίκι μου!!!). Τώρα στο σημείο αυτό, έπραξα σοφά… Λέω λοιπόν, κάτσε να φτιάξω και ένα κλασσικό ζυμάρι, γιατί δεν το βλέπω. Φτιάχνω και το άλλο, τα πετάω όλα στο ψυγείο και κάνω διάλλειμα (είχε και Big Bang Theory εκείνη την ώρα, τρέλα!!!)

Το απόγευμα, είπα να ξεκινήσω το κόψιμο και το ψήσιμο των φαντασμαγορικών μου μπισκότων! Έκοψα ένα ταψί με στρογγυλά μπισκότα και καλά για να τα κάνω φατσούλες με το γλάσσο. Η συνταγή έλεγε 250 βαθμούς για δέκα λεπτά  με αποτέλεσμα, ενώ εγώ έκοβα την επόμενη φουρνιά, η πρώτη να καίγεται μαρτυρικά στην κόλαση των 250 βαθμών. Η οσφρητική μου αντίληψη δυστυχώς με είχε εγκαταλείψει για άλλη μια φορά και έτσι δεν το κατάλαβα! Πάει λοιπόν η πρώτη φουρνιά (η αντίδρασή μου: καλέ, πήρε φωτιά ο κώλος τους! 🙂 ) Τέλος πάντων, με τα πολλά τελείωσα το ψήσιμο όλων των μπισκότων και τα έβαλα στην μπάντα να κρυώσουν….

Εν τω μεταξύ, ξεκίνησα να φτιάχνω το γλάσσο για τη διακόσμηση. Πολύ εύκολο, λίγο νερό, πολλή  άχνη, χτύπημα και εδώ είμαστε! Την βάζω στο κορνέ και ετοιμάζομαι για το μεγάλο φινάλε! Ε, μετά από τα πρώτα 11 μπισκότα κάνει ένα παφ! και μου μένει το κορνέ στο χέρι! Ξεκόλλησε το πλαστικό από την σακούλα και έμεινα να βρίζω με μια χούφτα γλάσο πάνω στο μπισκότο (έπαθα κορνέ, πως λέμε έπαθα λάστιχο χε, χε!) Τέλος για σήμερα η διακόσμηση, πάμε σπίτια μας! Και από την άλλη, το gingerbread (που σώθηκε) είχε μια αρκετά μεγάλη απόκλιση από αυτό που ήξερα….. Αποτύχαμε και εκεί λοιπόν.

Την επόμενη μέρα πήγα μέχρι το φαρμακείο ζήτησα μια σύρριγα. Διάλογος:

Φαρμακοποιός: Τι μέγεθος θα θέλατε?

Εγώ: Το μεγαλύτερο που έχετε!

Φαρμακοποιός: (Με κοιτάει…) Τι θα την κάνετε?

Εγώ: (Τον κοιτάω…) Θέλω να διακοσμήσω μπισκότα…..!

Φαρμακοποιός: Ααααααααααα! (Μα τι περίμενε να του πω, Θεέ μου!)

Και πήρα δυο τεράστιες (η μια ρεζέρβα, μην έχουμε πάλι τα ίδια!!!) και έκανα τη δουλειά μου περίφημα! Στα μισά ήρθε και βοηθός και γίνανε τα μπισκότα… φανταστικά (από κάθε άποψη). Δείτε και φωτό πιο κάτω…

IMG_20131208_211641Όλα τα μπισκότα μαζί (τα μαύρα είναι τα gingerbread και υστερούν σε αριθμό….)

IMG_20131208_211702Τα μπισκότα που πρόλαβαν την έκρηξη του κορνέ

IMG_20131209_150855Η επόμενη μέρα βρήκε όλα τα μπισκότα στολισμένα (τώρα το σχέδιο…. είναι άλλη ιστορία)

IMG_20131209_150917Για όλους έχουμε κάτι, για ερωτευμένους, για αναρχικούς…

IMG_20131209_1509063για τους φίλους του Ζορό, για σινεφίλ (βλ. το κόκκινο περίγραμμα, v for vendetta!) ότι νά’ ναι γενικότερα… Όσον αφορά τις φατσούλες… μετά από δυο τρεις βαρεθήκαμε και είπαμε να κάνουμε κάτι άλλο!

Και ζήσανε αυτοί καλά και εμείς καλύτερα!!!

Καλές δημιουργίες!!!

 

 

 

Advertisements

Ξέρω τι έκανες φέτος το Πάσχα…!

Αυγά, τσουρέκια, καλάθια…

Καταρχάς, να σας ευχηθώ χρόνια πολλά γεμάτα υγεία και χαρά. Εύχομαι όλοι να περάσατε καλά και να ξεκουραστήκατε δεόντως! Φέτος το Πάσχα του δώσαμε και κατάλαβε. Τα τσουρέκια μου είχαν (ευτυχώς…) επιτυχία, σε αντίθεση με τα αυγά, τα οποία είχαν μια μικρή, απειροελάχιστη απόκλιση από το συνηθισμένο χρώμα…… Εδώ θα δείτε και τα ντοκουμέντα της φετινής επιχείρησης:

tsourekia 1

Μετά από 17,268 φουσκώματα και άλλα τόσα ζυμώματα, είμασταν έτοιμοι για εκτόξευση.

tsourekia 2

Προσγείωση – στιγμή της αλήθειας.

Όπως φαίνεται και στο ντοκουμέντο, λείπει ήδη ένα κομματάκι, το οποίο τσιμπήθηκε και χρησιμοποιήθηκε για δείγμα και εργαστηριακή ανάλυση (στο στόμα και στο στομάχι μου 🙂 )

tsoureki 3

Εδώ βλέπετε πως λείπει ήδη το μισό τσουρέκι. Και το καταγγέλω.

Δυστυχώς το υπόλοιπο μισό είχε την ίδια απρόσμενη τύχη, μιας και έγινε μια σκληρή μάχη μεταξύ όλων των παρευρισκόμενων μετά από το πρώτο “Μμμμμ!” για το ποιος θα προλάβει περισσότερο. Επίσης, ακολούθησε ένας μάλλον αστείος νικητήριος χορός από μέρους μου, μια και κατάφερα επιτέλους την σωστή υφή για την οποία μας πρήζουν επί γενεές γιαγιάδες, κυράδες, γειτόνισσες και πάει λέγοντας, για τα ξακουστά “κορδόνια”, “κλωστές”, “ίνες” και δεν ξέρω εγώ τι άλλο πρέπει να έχει το τσουρέκι. Αλλά κακά τα ψέματα, και δεν θέλω να φανώ και να ακουστώ ψωνάρα (όπως είναι κάτι κυράδες στο χωριό μου στη Δράμα, που έχουν να το λένε : “ο δικός μου τραχανάς είναι ο καλύτερος”, “τα δικά μου πετσετάκια είναι τα πιο ωραία”, και ακολουθούν βρυσίδια σε όλη τη γειτονιά 🙂 ), αλλά φέτος ήταν τα καλύτερα τσουρέκια της ζωής μου, φοβερά νόστιμα και αφράτα. Τη συνταγή θα την βρείτε εδώ :

http://www.sintagespareas.gr/sintages/tsourekia-kordonata-tou-aki.html

Απλά εγώ έβαλα το 1/3 του κακουλέ και δεν έβαλα καθόλου μαστίχα (την μισώ, πολύ απλά). Επίσης, έβαλα 100 γραμμάρια ζάχαρη παραπάνω. Αυτά όσον αφορά τα τσουρέκια.

Και τώρα……

easter eggs

Τα κορυφαία αυγά..!!!

Είπα φέτος να μην χρησιμοποιήσω βαφές του εμπορίου. Τις σιχαίνομαι, ειδικά όταν καθαρίζεις ρε παιδί μου το αυγό, 1ον σου μένει η μισή βαφή στο χέρι, 2ον γίνεται και το αυγό από μέσα αίσχος! Για αυτό, πήρα παντζάρια, τα έκοψα, τα έβρασα. Στην πορεία μου φάνηκαν λίγα (μια χούφτα ήταν όλο και όλο!), έβαλα και φλούδες από κρεμμύδια. Και αυτά ήταν λίγα. Αφού έβρασαν και τα αυγά… κανένα φως στον ορίζοντα. Τελικά πετάξαμε τα πάντα μέσα, από πάπρικα, κάρυ, στιγμιαίο καφέ (μπλιαχ!), κόκκινο κρασί….και ίσως και άλλα που δεν θυμάμαι… έγινε μια γλείτσα, ένα μεγάλο έκτρωμα το υγρό, αλλά…………….μετά από 12 ώρες! Ήρθε η έκπληξη! Σοκολατένια αυγά λοιπόν! Υπήρξαν βέβαια και άλλοι “κακεντρεχείς” που έσπευσαν να τους δώσουν άλλα ονόματα, αλλά δε βαριέσαι! Το σκοπό μας τον πετύχαμε 😉

kalathi

Και κλείνω με μια κατασκευή – καλάθι με πλεκτές λωρίδες οντουλέ.

Αυτά!!!!

 

Μπισκοτάκι?????

Ναι, αυτή τη φορά μιλάμε για αληθινά

Χριστουγεννιάτικα μπισκοτάκια, η χαρά κάθε μικρού και μεγάλου! Η συνταγή αυτή (θερμές ευχαριστίες στον φίλτατο μικρό μου αδερφό, που μου την παραχώρησε) είναι εύκολη, εγγυημένη και πάνω απ’ όλα διασκεδαστική, τόσο που την φτιάξαμε στον παιδικό με τα παιδιά, αλλά την επανέλαβα και στο σπίτι. Είναι μαγικά: διασκεδαστικά και στην παραγωγή και στην πράξη (δηλαδή το φάγωμα!!!). Τη συστήνω ανεπιφύλακτα για όλα τα παιδιά, μικρά και μεγάλα!

Η συνταγή:

500 γρ. αλεύρι

250 γρ. βούτυρο

250 γρ. ζάχαρη

2 αυγά

μισό φακελάκι baking powder

ξύσμα πορτοκαλιού

Η εκτέλεση:

Λιώνουμε το βούτυρο και το χτυπάμε με τη ζάχαρη και τα αυγά μέχρι να αφρατέψει. Προσθέτουμε το ξύσμα πορτοκαλιού. Ανακατεύουμε το baking powder με το αλεύρι και το προσθέτουμε σιγά σιγά στο μείγμα ενώ ανακατεύουμε. Προαιρετικά, αφήνουμε τη ζύμη στο ψυγείο για καμιά ώρα. Ανοίγουμε τη ζύμη και κάνουμε σχεδιάκια με  κουπ πατ. Τα ψήνουμε πάνω σε λαδόκολλα στους 180 βαθμούς Κελσίου για 5 – 15 λεπτά, ανάλογα με το πάχος τους. Θα καταλάβετε ότι έχουν ψηθεί όταν οι άκρες τους θα αρχίσουν να ροδίζουν (μυστικό του σεφ!). Αφού ψηθούν και κρυώσουν λίγο, μπορούμε να τα στολίσουμε με λιωμένη κουβερτούρα και ζαχαρωτά, τρούφα, γλάσο, ζαχαρόπαστα ή οτιδήποτε άλλο μας αρέσει!!! Συνιστώνται αυστηρώς για παιδάκια!!!

Δείτε και μια φωτό να σας ανοίξει η όρεξη!