Φτιάξτε μόνοι σας διακοσμητικά με τα αρχικά του παιδιού σας..!

Στολίστε το παιδικό δωμάτιο με τις δικές σας δημιουργίες!

Χρόνια πολλά σε όλους!!! Ελπίζω να περάσατε καλά το Πάσχα και να διασκεδάσατε με τα αγαπημένα σας πρόσωπα.

Έχω να το λέω: τα παιδιά είναι η καλύτερη αφορμή για να εμπνευστούμε και να κατασκευάσουμε. Μπορεί να μην έχω δικά μου παιδιά (μόνο ένα δύσμοιρο γατί!), αλλά έχω 2 ανιψιές. Και πριν λίγους μήνες, με πολλή χαρά μας ανακοινώθηκε ότι στα ανίψια μας θα προστεθούν άλλες δύο γλυκές φατσούλες, ένα κορίτσι (κοπελιά 😉 ) από τον μεγάλο μου αδερφό και ένα αγόρι (κοπέλι 😉 ) από τον δεύτερο στη σειρά μου αδερφό. Ναι είμαστε τέσσερα αδέρφια, έχω δηλαδή και έναν μικρότερο αδερφό, ο οποίος όμως δεν έχει ακόμη αρχίσει να παράγει ανθρώπους 🙂 Μάλλον περιμένει εμένα, αφού είμαι επόμενη στη σειρά. Τέλος πάντων, η χαρά είναι πάντα μεγάλη όταν ακούς τέτοια νέα, και πόσο μάλλον για τη θεία που λατρεύει τα παιδιά ( άνεργη βρεφονηπιοκόμος, για!) και τις κατασκευές (χε, χε!). Το αστείο είναι ότι και τα δυο παιδιά θα γεννηθούν το καλοκαίρι, όπως και πολλά άλλα παιδιά γνωστών μου απ’ ότι ακούω. Είναι η εποχή μας 😉 Έτσι, ξεκίνησα και εγώ να σκέφτομαι δημιουργικά….. Θεωρώ πολύ όμορφο όταν μπορείς να φτιάχνεις πράγματα για τα παιδιά σου, είτε αυτά είναι χρηστικά (ρούχα κλπ) είτε διακοσμητικά όπως θα δείτε παρακάτω. Δείτε λοιπόν τι εννοώ…

Στην Αμερική (δεν ξέρω εάν συμβαίνει και εδώ το ίδιο) είναι πολύ της μόδας το αρχικό του ονόματος (ή και ολόκληρο το όνομα) του παιδιού να κοσμεί το δωμάτιό του. Έτσι είπα και εγώ να κάνω μια δοκιμή για την νέα μου ανιψιά (μια και το ζευγάρι έχει καταλήξει στο όνομα που θα της δώσει).

Και ξεκινάω:

Αρχικά να πω πως το γράμμα το βρήκα εδώ:

http://www.sheknows.com/

nursery letters 1

Χρησιμοποίησα χαρτόνι από καφέ  χαρτοκούτι (το γνωστό, στο οποίο συσκευάζονται τρόφιμα και άλλα…). Η αρχική μου ιδέα ήταν για μακετόχαρτο, αλλά όταν σκέφτηκα όλες τις καμπύλες που έπρεπε να κόψω με το κοπίδι, υποχώρησα…. Το σχεδίασα, το έκοψα με το κοπίδι και πέρασα με πηχτή ξυλόκολλα τις ακμές για να “κλείσουν”. Αφού στέγνωσε η κόλλα έτριψα τις ακμές με γυαλόχαρτο (για να φύγουν οι παραπανίσιες κόλλες..)  και το έβαψα με ακρυλικό χρώμα σε σκούρο ροζ χρώμα.

nursery letter 2

Τώρα εδώ, χρειάζεται ανάλυση:

αν θυμάστε στο προηγούμενο post κλαιγόμουν για το κρακελέ 😉 Αυτή τη φορά το τόλμησα πιο σίγουρα και πιο αποφασιστικά! Πως λειτουργεί λοιπόν η τεχνική αυτή… Αφού έχουμε βάψει την επιφάνειά μας (με σκούρο χρώμα κατά προτίμηση) και έχει στεγνώσει, περνάμε το κρακελέ. είναι ένα πράγμα διαφανές σαν βερνίκι, το οποίο το απλώνουμε με μια συγκεκριμένη φορά (είτε κάθετα, είτε οριζόντια) και μόνο μια φορά (δεν περνάμε δηλαδή το ίδιο σημείο δεύτερη φορά). Μετά από λίγο, το υλικό αυτό αρχίζει να “χωρίζει”, αν δείτε στη φωτό εκεί που γυαλίζει, μπορεί να το αναγνωρίσετε. Αφού στεγνώσει καλά, περνάμε το πιο ανοιχτό χρώμα. Και μας βγαίνει ένα απίστευτο αποτέλεσμα….

nursery letter 5…αυτό!

Εγώ προσωπικά όταν το πρωτοείδα, έπαθα μεγάλη πλάκα. Προσοχή όμως: το χρώμα που θα μπει πάνω από το κρακελέ πρέπει να μπει με την αντίθετη φορά και πάλι να περαστεί μονομιάς, γιατί αλλιώς….

nursery letter 4

…θα γίνει αυτό!

Το χρώμα μου μπήκε λίγο παραπάνω απ’ ότι ήθελα και είπα να το παίξω έξυπνη και να το μαζέψω ξαναπερνώντας με το πινέλο….

Μπράβο μου 😦

nursery letter 3

Και ένα κοντινό πλάνο της υπόλοιπης επιφάνειας… Όταν στέγνωσε το τελικό χρώμα, το πέρασα και ένα χέρι βερνίκι.

Και όσον αφορά την ασχήμια που προκάλεσα ….

nursery letter 6

…καλύφθηκε περίτεχνα 😉 Λίγο τούλι, λίγο χαρτόνι και τελείωσε…

Έχω καταλήξει πλέον στο συμπέρασμα ότι όλες μου οι κατασκευές αποκτούν χαρακτήρα από ένα λάθος που έκανα…. Τι να πω!

nursery letter 7

Και κάπως έτσι είναι το τελικό αποτέλεσμα. Λίτσα, περιμένω σχόλια 🙂

Μέχρι την επόμενη φορά, σας χαιρετώ με δημιουργικούς χαιρετισμούς 😉