Χριστουγεννιάτικη ιστορία (μπισκότων)

…ή αλλιώς, “Πως να καταφέρετε να επιβιώσετε την παρασκευή χριστουγεννιάτικων γλυκών”

Η ιστορία μας ξεκινάει ένα κρύο κυριακάτικο πρωινό. Συγκεκριμένα αυτό που μας πέρασε. Από βραδίς λοιπόν είχα την αίσθηση ότι είχε έρθει η ώρα να φτιάξω τα κλασσικά πανεύκολα μπισκότα που φτάχνω κάθε χρόνο (άλλες χρονιές τα φτιάχναμε και με τα παιδιά στον παιδικό, αλλά φέτος, τι το θες, γκαντεμιά!), το γνωστό πανεύκολο ζυμαράκι που το κόβεις με τα κουπ πατ και είναι όλοι ευτυχισμένοι. Φέτος όμως ήθελα να κάνω τη διαφορά και να φτιάξω gingerbread, you know? Τα σκούρα εκείνα μπισκοτάκια που έχουν μια απίθανη γεύση. Εψαξα λοιπόν στο internet, βρήκα συνταγή, βρήκα συμβουλές, βρήκα και διακόσμηση (όχι παίζουμε!) και βουρ στο σούπερ μάρκετ. Τώρα, το gingerbread θέλει μελάσσα, ένα πηχτό μαύρο πράγμα που είναι σιρόπι από ζαχαροκάλαμα, αν δεν κάνω λάθος. Καταρχάς έπαθα ένα μικρό έμφραγμα όταν είδα την τιμή…. αλλά έπρεπε να το δοκιμάσω. 6,5 ευρώ το βάζο, χαλάλι, φτάνει και για δυο δόσεις σκέφτηκα (ότι θα έφτιαχνα και άλλη φορά, κατάλαβες?). Ξεκινάω λοιπόν πρωί (12 το μεσημέρι, αλλά δεν πειράζει) συγκέντρωσα όλα τα υλικά και ξεκίνησαααααα. Όλα ωραία και καλά, μέχρι που μπήκε η μελάσσα. Καλέ τι μεγάλη αηδία είναι αυτή? Ένα μεγάλο αίσχος! Να κολλάει σε κουτάλια, φλυτζάνια, στο μανίκι μου! Και το χρώμα πίσσα. Τέλος πάντων, τα κατάφερα με τα πολλά, ξεκόλλησα το κουτάλι, το φλυτζάνι και το μανίκι μου και το ανακάτεψα. Για να μην τα πολυλογώ, στο τέλος ήθελε και ζύμωμα με το χέρι…. Έβαλα λοιπόν και το χέρι μου, έγινε της τρελής! Είχε ένα χρώμα το ζυμάρι, όπως αυτό που βάζουμε στα φυτά για λίπασμα (ναι το οργανικό που βγαίνει από τις αγελάδες, να μην πω το όνομα, καταλάβατε). Για να μην γκρινιάζω όμως, με το νερό καθαρίσανε όλα πολύ εύκολα, σκεύη, χέρια (ελπίζω και το μανίκι μου!!!). Τώρα στο σημείο αυτό, έπραξα σοφά… Λέω λοιπόν, κάτσε να φτιάξω και ένα κλασσικό ζυμάρι, γιατί δεν το βλέπω. Φτιάχνω και το άλλο, τα πετάω όλα στο ψυγείο και κάνω διάλλειμα (είχε και Big Bang Theory εκείνη την ώρα, τρέλα!!!)

Το απόγευμα, είπα να ξεκινήσω το κόψιμο και το ψήσιμο των φαντασμαγορικών μου μπισκότων! Έκοψα ένα ταψί με στρογγυλά μπισκότα και καλά για να τα κάνω φατσούλες με το γλάσσο. Η συνταγή έλεγε 250 βαθμούς για δέκα λεπτά  με αποτέλεσμα, ενώ εγώ έκοβα την επόμενη φουρνιά, η πρώτη να καίγεται μαρτυρικά στην κόλαση των 250 βαθμών. Η οσφρητική μου αντίληψη δυστυχώς με είχε εγκαταλείψει για άλλη μια φορά και έτσι δεν το κατάλαβα! Πάει λοιπόν η πρώτη φουρνιά (η αντίδρασή μου: καλέ, πήρε φωτιά ο κώλος τους!🙂 ) Τέλος πάντων, με τα πολλά τελείωσα το ψήσιμο όλων των μπισκότων και τα έβαλα στην μπάντα να κρυώσουν….

Εν τω μεταξύ, ξεκίνησα να φτιάχνω το γλάσσο για τη διακόσμηση. Πολύ εύκολο, λίγο νερό, πολλή  άχνη, χτύπημα και εδώ είμαστε! Την βάζω στο κορνέ και ετοιμάζομαι για το μεγάλο φινάλε! Ε, μετά από τα πρώτα 11 μπισκότα κάνει ένα παφ! και μου μένει το κορνέ στο χέρι! Ξεκόλλησε το πλαστικό από την σακούλα και έμεινα να βρίζω με μια χούφτα γλάσο πάνω στο μπισκότο (έπαθα κορνέ, πως λέμε έπαθα λάστιχο χε, χε!) Τέλος για σήμερα η διακόσμηση, πάμε σπίτια μας! Και από την άλλη, το gingerbread (που σώθηκε) είχε μια αρκετά μεγάλη απόκλιση από αυτό που ήξερα….. Αποτύχαμε και εκεί λοιπόν.

Την επόμενη μέρα πήγα μέχρι το φαρμακείο ζήτησα μια σύρριγα. Διάλογος:

Φαρμακοποιός: Τι μέγεθος θα θέλατε?

Εγώ: Το μεγαλύτερο που έχετε!

Φαρμακοποιός: (Με κοιτάει…) Τι θα την κάνετε?

Εγώ: (Τον κοιτάω…) Θέλω να διακοσμήσω μπισκότα…..!

Φαρμακοποιός: Ααααααααααα! (Μα τι περίμενε να του πω, Θεέ μου!)

Και πήρα δυο τεράστιες (η μια ρεζέρβα, μην έχουμε πάλι τα ίδια!!!) και έκανα τη δουλειά μου περίφημα! Στα μισά ήρθε και βοηθός και γίνανε τα μπισκότα… φανταστικά (από κάθε άποψη). Δείτε και φωτό πιο κάτω…

IMG_20131208_211641Όλα τα μπισκότα μαζί (τα μαύρα είναι τα gingerbread και υστερούν σε αριθμό….)

IMG_20131208_211702Τα μπισκότα που πρόλαβαν την έκρηξη του κορνέ

IMG_20131209_150855Η επόμενη μέρα βρήκε όλα τα μπισκότα στολισμένα (τώρα το σχέδιο…. είναι άλλη ιστορία)

IMG_20131209_150917Για όλους έχουμε κάτι, για ερωτευμένους, για αναρχικούς…

IMG_20131209_1509063για τους φίλους του Ζορό, για σινεφίλ (βλ. το κόκκινο περίγραμμα, v for vendetta!) ότι νά’ ναι γενικότερα… Όσον αφορά τις φατσούλες… μετά από δυο τρεις βαρεθήκαμε και είπαμε να κάνουμε κάτι άλλο!

Και ζήσανε αυτοί καλά και εμείς καλύτερα!!!

Καλές δημιουργίες!!!

 

 

 

4 thoughts on “Χριστουγεννιάτικη ιστορία (μπισκότων)

  1. καλά μιλάμε για πολύ γέλιο!!!! Πιάστηκαν τα μάγουλα από το γέλιο!!!😀

    Τρώγονται τελικά??!!😛

    Like

  2. 🙂
    Έπρεπε να ήσουν εδώ να έβλεπες τι γέλιο θα έριχνες!
    Ναι μωρέ τρώγονται, απλά τα σκούρα έχουν έτσι μια έντονη γεύση από τη μελάσσα. Ίσως έπρεπε να μπει λιγότερη! Τέλος πάντων, βάλαμε και το γλάσσο από πάνω και μπερδεύεται η γλώσσα, οπότε…. όλα καλά! Τα άλλα τα άσπρα βγαίνουν πάντα καλά, είναι γκαραντί! Πολλά φιλιά!

    Like

  3. Η συνταγή βρίσκεται και στο παρόν blog, σε κάποιο περσινό ή προπέρσινο post!!!! Θα σου στείλω οπωσδήποτε mail!!!!!!!!

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s