Βήμα – βήμα: πως να φτιάξετε μια πινιάτα

Με την τεχνική του paper mache

Συζητώντας πριν λίγες βδομάδες με την ανηψιά μου για το πάρτυ που θα κάνει και ενώ περιφερόμασταν στο αγαπημένο Pinterest για ιδέες, πέσαμε πάνω σε μια πινιάτα. Μετά από αρκετά σχόλια του τύπου “αχ τι τέλειο!”, “δεν το έχω ξαναδεί”, “πολύ πρωτότυπο” και λοιπά, αποφάσισαμε να έχουμε και μια πινιάτα στο πάρτυ. Αυτή που της μπήκε στο μάτι ήταν το cookie monster από το Sesame Street. Δηλαδή αυτός:

cookie monster

(twitter)

Challenge accepted 😉

Για όσες -ους από εσάς δεν ξέρουν τι είναι η πινιάτα: είναι ένα παιχνίδια που παίζεται στο εξωτερικό, συνήθως στα παιδικά πάρτυ, όπου η πινιάτα, που μπορεί να είναι ένα καλυμμένο με paper mache μπαλόνι ή κουτί, γεμίζεται με καραμέλες, ζαχαρωτά, ντουντούκες, κονφετί κ.ά., κρεμιέται από κάποιο ταβάνι και τα παιδάκια με δεμένα τα μάτια, με τη σειρά, κρατώντας ένα ξύλο τη βαράνε μέχρι να σπάσει. Βγάζουν και το άχτι τους και ίσως δεν σου καταστρέφουν το σπίτι??? Ξέρω κι εγώ 😉 Τέλος πάντων! Εννοείται ότι θα πρέπει να τηρηθούν και κάποια μέτρα προστασίας, όπως η απαραίτητη επίβλεψη από κάποιον ενήλικα. Επίσης, θα πρέπει να κανονήσουν όλοι οι καλεσμένοι να έχουν μια καλή απόσταση από αυτόν που χτυπάει.

Και έτσι ξεκίνησα λοιπόν με τα παρακάτω υλικά:

  • εφημερίδα κομμένη σε λωρίδες
  • μπαλόνι
  • αλευρόκολλα (αναλογία αλευριού και νερού 1:1)
  • ένα χαρτόκουτο στο οποίο θα κάνετε μια τρύπα, ώστε να μπορείτε να ακουμπάτε το μπαλόνι

Θα χρειαστείτε επίσης:

  • φαρδιά κορδέλα
  • γέμισμα (ζαλεδάκια, σοκοφρετάκια, σερπατίνες….)
  • ακρυλικά χρώματα
  • χαρτί γκοφρέ
  • πιστόλι σιλικόνης

Πως θα φτιάξετε την αλευρόκολλα: Σε ένα μπολ θα ρίξετε μια κούπα χλιαρό νερό. Σιγά σιγά θα ρίξετε και μια κούπα αλεύρι και θα ανακατεύετε με το σύρμα (δεν πρόκειται να σβολιάσει, δεν είναι μπεσαμέλ!!). Είναι πολύ εύκολο, μην ανησυχείτε καθόλου. Εάν σας βγει πολύ πηχτό, μπορείτε πάντα να αραιώσετε  με νερό. Για την πρώτη φορά το μείγμα μου ήταν τρομερά νερουλό, με αποτέλεσμα να τρέχει από τα χέρια μου και να έχω κάνει τα πάντα χάλια. Από κει και μετά το έφτιαχνα πιο πηχτό και με βόλεψε μια χαρά.

Φουσκώνουμε το μπαλόνι και ξεκινάμε να “στρώνουμε”. Πέρνουμε μία μία τις λωρίδες εφημερίδας, τις βουτάμε στην αλευρόκολλα και τις χαϊδεύουμε να φύγουν τα πολλά ζουμιά. Θα δείε ότι η εφημερίδα απορροφά αμέσως το νερό και μαλακώνει. Στρώνουμε τις λωρίδες τη μία μετά την άλλη κάθετα πάνω στο μπαλόνι. Όταν τελειώσουμε το κάθετο στρώσιμο, κάνουμε και μια οριζόντια. Στην ουσία θέλουμε να καλύψουμε όλο το μπαλόνι. Το κρεμάμε από τον κόμπο του και το αφήνουμε να στεγνώσει.

Πόσες στρώσεις εφημερίδας πρέπει να κάνουμε: αυτό χωράει συζήτηση. Ψάχνοντας, έπεσα στη θεωρία ότι όσο πιο μεγάλα τα παιδιά, τόσο πιο γερή η πινιάτα, για ευνόητους λόγους! Οπότε εγώ έκανα γύρω στις 6 στρώσεις. Φοβάμαι ότι έχει παραγίνει γερή, αλλά τα παιδάκια μας θα είναι 10 χρονών, ελπίζω να τα καταφέρουν! Είπαμε κιόλας, αν δεν τα καταφέρουν θα την ανοίξουμε με πριόνι ;-).

Πολύ σημαντικό: μην ξεχάσετε να λερωθείτε…

Η στιγμή που όλοι περιμένατε: το σκάσιμο του μπαλονιού. Αφού στεγνώσει το μπαλόνι σας από τις πρώτες 2 στρώσεις, περάστε άλλες 2 από πάνω. Θα σκάσουμε το μπαλόνι μετά από τουλάχιστον 4 στρώσεις εφημερίδας, όταν θα είναι δηλαδή σχεδόν έτοιμο και αρκετά γερό. Κρατώντας το μπαλόνι από τον κόμπο του, θα κάνουμε μια τρύπα με βελόνα (εγώ έκανα και μια εγκοπή με το ψαλίδι, γιατί βαριόμουν να περιμένω 😉 ). Μην αφήσετε το μπαλόνι, έτσι όπως θα ξεφουσκώσει θα σας μείνει στο χέρι και θα μπορέσετε να το πετάξετε πιο εύκολα χωρίς να ψάχνετε. Μόλις βγει το μπαλόνι, κόψτε κυκλικά στην κορυφή σαν καπάκι.

Η ώρα του παιδιού. Γεμίστε την πινιάτα με ότι σας αρέσει, αρκεί να είναι ελαφρύ. Εγώ έβαλα σοκοφρετάκια, καραμέλες-ζελεδάκια και σερπατίνες κομμένες σε κομμάτια. Το τέλειο φαντάζομαι θα είναι εκείνα τα ασημιζέ χαρτάκια και λωρίδες. Μπορείτε να βάλετε και κονφετί αν θέλετε και έχετε όρεξη για καθάρισμα 😉

Θα βάλουμε λίγη κόλλα (ούχου ή άσπρη) και θα κολλήσουμε πάλι το καπάκι. Με μια φαρδιά κορδέλα θα τυλίξουμε το μπαλόνι όπως στις φωτογραφίες, κάνοντας ένα κόμπο ψηλά. Εννοείται ότι θα της βάλουμε κόλλα για να κολλήσει σε όλο της το μήκος. Αφού το κάνουμε κι αυτό, ασφαλίζουμε τον κόμπο με μερικές βελονιές (το ράβουμε δηλαδή), για να είμαστε σίγουροι ότι θα μπορέσει να αντέξει το βάρος της πινιάτας. Τελειώνοντας, καλύπτουμε ξανά το μπαλόνι με αλευρόκολλα και εφημερίδας, για να σταθεροποιηθεί και η κορδέλα.

Τώρα θα φτιάξουμε τα μάτια: θα τσαλακώσουμε εφημερίδα (2 μεγάλα φύλλα φτάνουν) και θα τα σταθεροποιήσουμε με χαρτοταινία. Μετά θα ξαναφτιάξουμε αλευρόκολλα και θα τα καλύψουμε και αυτά με λωρίδες εφημερίδας. Θα κάνουμε μόνο μια στρώση, φτάνει. Αρχικά ήλπιζα ότι θα έφτανε η χαρτοταινία, αλλά επειδή θα πρέπει να τα βάψουμε άσπρα θα καλυφθούν καλύτερα εάν έχουν και μια στρώση εφημερίδας. Όσο στεγνώνουν τα μάτια λοιπόν, θα φτιάξουμε το στόμα με μαύρο ακρυλικό χρώμα (προσχεδιάστε το πρώτα με ένα μολύβι).

Κολλάμε τα μάτια: εγώ εδώ έκοψα λίγο τη βάση των ματιών για να γίνουν πιο επίπεδα και να κολλήσουν πιο εύκολα. Τα κόλλησα με άσπρη κόλλα, αν και τελικά θα μπορούσαν πολύ εύκολα να κολλήσουν με το πιστόλι σιλικόνης. Τα σταθεροποίησα και με χαρτοταινία και κορδέλες… σαν από εγχείρηση είναι ο δόλιος! Όταν στέγνωσουν θα τα βάψουμε δύο χέρια άσπρο ακρυλικό χρώμα.

Το τύλιγμα: θα κόψουμε γκοφρέ σε λωρίδες, στις οποίες θα κάνουμε εγκοπές. Καλό θα ήταν, τουλάχιστον στη βάση να καλύψουμε λίγο το μπαλόνι, ούτως ώστε να μην φαίνεται γυμνό από κάτω. Από τη μέση και πάνω μετά δεν το έκανα και απλά πρόσεχα να κολλήσω κοντά τις λωρίδες ούτως ώστε να μην φαίνεται καραφλό 😉 Θα χρησιμοποιήσουμε το πιστόλι σιλικόνης και θα τυλίξουμε κυκλικά από τη βάση προς τα πάνω. Θέλει λίγη υπομονή, αλλά το αποτέλεσμα θα μας δικαιώσει.

Και μετά από πολύ τύλιγμα…. έτοιμο το cookie monster! Και τι μπισκοτοτέρας θα ήταν χωρίς το αγαπημένο μπισκοτάκι του??? Φτιάξτε του κι ένα τέτοιο από χαρτόνι, απλά και ωραία. Χτενίστε τον και λίγο να φανούν τα παιχνιδιάρικα μαλλιά του και είναι έτοιμος. Έτοιμος να φάει το ξύλο της ζωής του…. Έτοιμος να καταστραφεί…. Τον καημένο…. Μήπως να πω ότι δεν θα μπορέσω να έρθω στο πάρτι…? Μήπως να τον κρύψω κάπου και να τον σώσω…? Μπα…. πάνω απ’όλα η διασκέδαση! Στην τελική, φτιάχνω και καινούργιο!!! Ελπίζω να σας άρεσε η διαδικασία και αν έχετε οποιαδήποτε ερώτηση αφήστε μου ένα σχόλιο!!! Θα επανέλθω με εντυπώσεις από το αυριανό πάρτυ, να σας πω και αν τελικά σπάσει, χιχι!

pinata 28

Me want cookiezzzz!!!

Κι άλλο felt!

Πήραν φωτιά οι βελόνες!!!

Γεια σας αγαπητές, αγαπητοί συν crafters! Ελπίζω να επιβιώσατε των ακραίων καιρικών φαινομένων και όσο βρίσκεστε σε κατάσταση… απόψυξης 🙂 σας έχω νέα κατορθώματα, έτσι, για να ζεσταθείτε!!!

Η ενασχόλησή μου με τα φύλλα felt κινδυνεύει να χαρακτηριστεί εμμονή πλέον. Δεν με πιστεύετε?? Δείτε και μόνοι σας:

Ελεφαντάκια, γάτες σκύλοι, κουκουβάγιες και πτηνά, μωρουδιακά φορμάκια και γλυκά…. Απ’όλα έχει ο μπαξές. Είναι και ένα είδος κατασκευής που σου ζεσταίνει τα χέρια, μεταξύ άλλων 😉

Εσάς, ποιο είναι το αγαπημένο σας???

Φιλιά βρε!!

Πηλός ή πολυμερικός πηλός: τι να επιλέξω για την κατασκευή μου;

Crash test 😉

Πρωτού ξεκινήσω, να σας ευχηθώ από καρδιάς καλή χρονιά. Το 2017 ας είναι επιτέλους η χρονιά μας, η χρονιά που όλοι λίγο πολύ θα κάνουμε τη διαφορά στη ζωή μας ή στη ζωή κάποιου. Εύχομαι να κάνουμε πραγματικότητα τα πιο κρυφά μας όνειρα και όλα να μας πάνε καλά. Τύχη και υγεία. Και ναι, βάζω την τύχη πριν από την υγεία, γιατί όποιος έχει τύχη, μοιραία έχει και υγεία. Ας είμαστε όλοι λίγο πιο δημιουργικοί και να δοκιμάσουμε καινούργια πράγματα, να φτιάξουμε νέες αναμνήσεις, να είμαστε ευτυχισμένοι, αγκαλιά με αυτούς που αγαπάμε. Αυτά σας εύχομαι ολόψυχα 🙂

Για πρώτο post της χρονιάς λοιπόν, ήθελα να σας γράψω για δύο υλικά που βλέπω ότι σας αρέσουν πολύ, και συχνά πυκνά μου στέλνετε τις ερωτήσεις σας και τις απορίες σας. Θα προσπαθήσω έτσι, και χωρίς να είμαι επιστήμονας ή κανένας ειδικός, σαν ταπεινή crafter που έχει δοκιμάσει και τα δύο υλικά, να σας εξηγήσω τις διαφορές και τις χρήσεις τους. Εάν νιώσετε ότι κάτι έχω παραλείψει, παρακαλώ αφήστε μου ένα σχόλιο για να το βάλουμε και αυτό στη συζήτηση

Πηλός ή πολυμερικός πηλός: ιδού η απορία

Καταρχάς να ξεκινήσουμε από την αρχή, τη δομή του κάθε υλικού.

(σ.σ. Μετά από κατατοπιστικό σχόλιο της αγαπητής Ιουλίας 

από το blog juldhandmade

την οποία και ευχαριστώ βαθύτατα για την διευκρίνηση, θεώρησα ότι επιβάλλονταν ορισμένες διορθώσεις στο συγκεκριμένο post όσον αφορά την έννοια του πηλού και τη διαφορά του πηλού κεραμεικής και του αυτοξηρούμενου πηλού χειροτεχνίας που αγοράζουμε από το βιβλιοπωλείο.)

Πηλός κεραμικής: άργιλος, πυρίτιο, νερό (για περισσότερη χημεία, διαβάστε στη βικιπαίδεια εδώ). Είναι ο πηλός ο οποίος ψήνεται σε υψηλές θερμοκρασίες.

Πηλός αυτοξηρούμενος: είναι ο πηλός που αγοράζουμε από βιβλιοπωλεία, παιχνιδάδικα κλπ. Μέχρι τώρα αδυνατώ να βρω τα συστατικά του, οπότε εάν κάποιος ξέρει ας δώσει τα φώτα του σε κάποιο σχόλιο 😉 . Στεγνώνει με τον αέρα.

Πολυμερικός πηλός: πολυβινυλοχλωρίδιο, το γνωστό PVC (για ακόμη περισσότερη χημεία, διαβάστε στη βικιπαίδεια εδώ). Το υλικό αυτό ψήνεται στο φούρνο, ανάλογα πάντα με τις οδηγίες του κατασκευαστή της εκάστοτε μάρκας.

Εγώ θα σας γράψω για τις διαφορές απλού αυτοξηρούμενου πηλού και πολυμερικού, γιατί νομίζω ότι είναι τα υλικά που χρησιμοποιούνται πιο πολύ από εμάς τους απλούς θνητούς, αλλά και επειδή οι γνώσεις μου πάνω στον πηλό κεραμικής είναι τρομερά περιορισμένες.

Ο αυτοξηρούμενος πηλός και ο πολυμερικός πηλός δεν έχουν καμία απολύτως σχέση σαν υλικά, έχουν τελείως διαφορετική σύσταση, άρα και οι ιδιότητές τους είναι διαφορετικές. Οπότε, διαφορετικές είναι και οι χρήσεις τους. Διάβασα στα link παραπάνω, ότι ο πολυμερικός ονομάστηκε “πηλός” μόνο λόγω της ευπλασίας του (χαριστικά δηλαδή 😉 ). Ας δούμε όμως τη σύγκριση των δύο υλικών, με τα συν και τα μείον τους.

Πηλός που στεγνώνει στον αέρα

img_20161209_232213

Στολιδάκι από πηλό που στεγνώνει στον αέρα

Πλεονεκτήματα:

  • είναι φθηνός (από μια γρήγορη ματιά στο διαδίκτυο ότι η συσκευασία των 500 γρ. έχει γύρω στα 2,00 ευρώ. Εάν κάπου πωλείται και χύμα δεν το γνωρίζω 😦 )
  • στεγνώνουν στον αέρα
  • είναι εύκολος στη χρήση και από μικρότερες ηλικίες, μια και είναι εύπλαστος (και πάλι βέβαια, η επιτήρηση σε μικρές ηλικίες κρίνεται απαραίτητη)

Μειονεκτήματα:

  • είναι πιο βαρύς, ακόμη και μετά το στέγνωμά του
  • δεν έχει πολλά χρώματα, συνήθως μόνο άσπρο και τερακότα
  • είναι πιο δύσκολο να φτιάξουμε λεπτομέρειες (για μένα τουλάχιστον…!), όπως με τον πολυμερικό πηλό

 

Πολυμερικός πηλός

img_20160605_192252

Δαχτυλίδια από πολυμερικό πηλό

Πλεονεκτήματα

  • είναι ελαφρύς, και πριν αλλά και μετά το ψήσιμο
  • βγαίνει σε πολλά χρώματα
  • είναι εύκολο να γίνουν μικροσκοπικές λεπτομέρειες

Μειονεκτήματα

  • είναι ακριβός, τα 56 γρ. κυμαίνονται από 1,70 έως και 2,20 (σύμφωνα πάντα με δική μου έρευνα)
  • χρεάζεται πιο πολύ δούλεμα για να γίνει εύπλαστος, οπότε μπορεί να δυσκολεύει τα παιδιά
  • χρειάζεται οπωσδήποτε ψήσιμο (μπορεί βέβαια να θεωρηθεί και πλεονέκτημα, για τους ανυπόμονους)
  • ως ξεχωριστό μειονέκτημα το οποίο πιστεύω προσωπικά θα έπρεπε να ειπωθεί, είναι αυτό το τρελό εμπόριο που γίνεται με όλα τα περιφερειακά τζίτζιρι – μίτζιρι που κυκλοφορούν, εργαλεία, μπλα μπλα μπλα, και μας ξεμυαλίζουν οι έμποροι και τα καταστήματα, και μένουμε με άδειες τσέπες (ουφ, τά ‘ πα και ησύχασα 🙂 )

Στην ουσία αν το καλοσκεφτούμε, τα μειονεκτήματα του ενός είναι τα πλεονεκτήματα του άλλου και αντίστροφα….

Επιλογή υλικού ανάλογα με την κατασκευή

Οπότε για το ρεζουμέ της υπόθεσης μπορούμε να πούμε ότι κάθε υλικό έχει τη χάρη του και τη χρήση του. Προσωπικά τα αγαπώ και τα δύο, και παρόλο που εχω ασχοληθεί περισσότερο με τον πολυμερικό, ο απλός πηλός είναι κάτι το οποίο με μαγεύει εξίσου. Πρωτού λοιπόν ασχοληθούμε με κάποιο από τα δύο και αποφασίσουμε, πρέπει να αναρωτηθούμε τα εξής δύο σημαντικά:

  1. Τι θέλω να φτιάξω. Θέλω να είναι κάποιο μεγάλο διακοσμητικό, ακόμη και κρεμαστό? Ένα βάζο, μια πιατέλα, ένα τασάκι, στολίδια για το δέντρο? Θα χρειαστώ ποσότητα, άρα αρχικά δεν με συμφέρει ο πολυμερικός. Θα προτιμήσω τον απλό, αυτοξηρούμενο πηλό. Για κοσμήματα, μπρελόκ, μινιατούρες μικρές φιγουρίτσες, πραγματάκια ελαφριά με μικρές λεπτομέρειες, θα διαλέξω τον πολυμερικό.
  2. Ποιος θα το φτιάξει. Θα το φτιάξω εγώ? Μπορώ να δοκιμάσω και τα δύο υλικά. Τι σόι crafter είμαι άλλωστε. Θα το δώσω στην ανηψιά μου? Καλύτερα κατά τη γνώμη μου να αρχίσουμε με απλό πηλό που στεγνώνει στον αέρα για τη 2,5χρονη μικρή, πιο πολύ θα το ευχαριστηθεί, να παίξει, να πλάσει και όταν στεγνώσει να το βάψει με ένα πινέλο. Τώρα, για την 8χρονη ανηψιά μου, αν κάτσω μαζί της, της το πλάσω και τα λοιπά, κάτι μπορεί να γίνει. Και πάλι όμως νομίζω ότι είναι για μεγαλύτερες ηλικίες, άποψή μου. Ψησίματα, λουστραρίσματα κλπ, δύσκολα τώρα, όπως και να το κάνουμε.

Αυτά λοιπόν αγαπητές, αγαπητοί, ελπίζω να σας φανεί έστω και λίγο χρήσιμο το παρόν post. Δεν είναι καμιά επιστήμη, συμφωνώ, αλλά στο πλαίσιο της μετάδοσης ιδεών και γνώσεων, αυτή είναι η ταπεινή μου συνεισφορά 😉 Εάν έχετε οποιαδήποτε άλλη απορία η οποία δεν απαντήθηκε, είναι ευπρόσδεκτη, όπως και κάθε άλλο σχόλιο.

Τα λέμε σύντομα, με πολλές νέες κατασκευές!!!

Γιούχου!

 

 

 

Βήμα-βήμα: στολίδια από felt

Η νέα τρέλα μου!!!

felt-sock-6

Σας έλεγα τις προάλλες λοιπόν για το φελτ, κοινώς τσόχα, την οποία μπορούμε να βρούμε στο εμπόριο σαν ύφασμα και σαν μαλλί. Εντάξει, το ύφασμα το έχουμε χρησιμοποιήσει λίγο πολύ όλοι όσοι ασχολούνται με παιδικές κατασκευές, οπότε δεν είναι και κάτι φοβερό. Το μαλλί της τσόχας από την άλλη, είναι κάτι το οποίο ανακάλυψα τελευταία σαν τεχνική και με έχει ιντριγκάρει αφάνταστα, δεν το έχω δοκιμάσει όμως ακόμη. Γι’ αυτό και σήμερα θα σας δείξω κάποια στολίδια που έφτιαξα τις προάλλες από ύφασμα φελτ και την τόσο απλή διαδικασία που ακολουθώ, στην περίπτωση που δεν το έχετε επιχειρήσει ακόμη.

Πάμε λοιπόν:

felt-sock-1

Μόλις λοιπόν βρείτε το πατρόν σας (εμένα μου άρεσε η συγκεκριμένη κάλτσα), θα διαλέξετε το χρώμα του φελτ και θα φτιάξετε δύο φορές το σχέδιό σας, με τη βοήθεια ενός στυλού.

felt-sock-2

Επίσης, θα κάνετε το ίδιο για τις λεπτομέρειες που θέλετε να έχει το στολίδι σας, απλά θα τα κόψετε μία φορά, γιατί θα τα άλουμε μόνο από την μπροστινή πλευρά. Τώρα αν εσείς βέβαια, θέλετε να το κάνετε υπερπαραγωγή, μπορείτε να κάνετε λεπτομέρειες και στις δύο πλευρές.

felt-sock-3

Σε αυτό το σημείο θα έχετε αυτά τα κομμάτια κομμένα…

felt-sock-4

…και εδώ θα δείξετε πόσο νοικοκυρές είστε! Μην μου φοβηθείτε, ακόμη και αν δεν έχετε πιάσει ποτέ στη ζωή σας βελόνα, δεν υπάρχει κάτι που μπορεί να κάνετε λάθος, είναι πανεύκολο. Πάρτε λοιπόν βελόνα και κλωστή σε όποιο χρώμα σας αρέσει (εγώ εδώ διάλεξα μπεζ, γιατί θεώρησα ότι είναι ουδέτερο και θα αναδεικνύει καλύτερα τα δύο πιο έντονα χρώματα) και ξεκινήστε να ράβετε τις λεπτομέρειες ΜΟΝΟ στο μπροστινό κομμάτι της κάλτσας. Το δεύτερο κομμάτι θα μπει μετά, θα σας πω εγώ 😉

felt-sock-5

Αφού τελειώσετε τις εσωτερικές ραφές, θα ακουμπήσετε το δεύτερο κομμάτι της κάλτσας (το δεύτερο κόκκινο κομμάτι που κόψατε στην αρχή) πίσω από το πρώτο και θα ξεκινήσετε να τα ενώνετε ράβοντας. Στο πάνω μέρος της κάλτσας θα ράψετε και μια κορδέλα για να μπορεί να κρεμαστεί.

felt-sock-6

Και εδώ έχετε την έτοιμη καλτσούλα σας! Εύκολο? Μην μου πείτε όχι!

Εννοείται ότι πρωτού ράψετε και το δεύτερο κομμάτι από πίσω, μπορείτε να στολίσετε το στολίδι σας περαιτέρω με κουμπιά, χάντρες, παγιέτες ή ότι άλλο σας έρθει. Δοκιμάστε το και με άλλα σχέδια, όπως εγώ παρακάτω:

felt-mittens

Γαντάκια με κουμπάκια!

felt-trees

Δεντράκια με χάντρες!

felt-snowmen

Και αν θέλετε να το πάτε ένα βήμα πιο πέρα, μπορείτε να δοκιμάσετε κάτι πιο λεπτομερές και πολύχρωμο, όπως οι χιονανθρωπούληδες που έφτιαξα στην πρώτη μου προσπάθεια. Γίνονται επίσης, πολύ όμορφα δώρα, γεμάτα ζεστασία και περισσή χαριτωμενιά 🙂

Θα το δοκιμάσετε κι εσείς????

Φιλιά!

Τι μου έστειλε το ξωτικό μου..!

Ήρθε! Ήρθε!

Ας είμαστε ειλικρινείς: όταν είσαι άνεργος, δεν έχεις ωράριο. Κοιμάσαι όποτε θέλεις, ξυπνάς όποτε θέλεις. Εκτός αν πρέπει να πας στον ΟΑΕΔ βέβαια, άλλο αυτό. Εγώ λοιπόν, πλέον δεν μπορώ να κοιμηθώ πριν τις 3 το πρωί, ούτε να ξυπνήσω πριν τις 12 το μεσημέρι, στην καλύτερη των περιπτώσεων (ένα 9ωρο το θέλω…). Ειδικά χτες που είχα νευριάσει με κάτι χαζά που έκανα στον υπολογιστή, κοιμήθηκα στις 5.30 παρακαλώ. Σήμερα όμως, ξύπνησα στις 9 το πρωί. Και ο λόγος: ο ταχυδρόμος!!! Ήρθε το δέμα μου ωρέ παλικάρια!!! Όποιος δεν έχει ιδέα για τι μιλάω ας ανατρέξει σε προηγούμενο post. Τρελάθηκα που μου ήρθε και στην πόρτα μου, δεν χρειάστηκε να κάνω βήμα. Βασίλισσα με έχουν τα ΕΛΤΑ 🙂 Και έτσι εξηγείται και το πρωινό post, μια και δεν μπόρεσα να ξανακοιμηθώ (λες να μπω σε μια ρέγουλα τώρα? ποιος ξέρει).

Ας μην μακρυγορώ όμως, με περιττές λεπτομέρειες και ας μπω στο ψητό. Τέικ α λούκ:

paketo

Θα ξεκινήσω από το περιτύλιγμα που με έβαλε κατευθείαν σε χριστουγεννιάτικο mood. Τάρανδοι, έλατα, αστέρια, τα πάντα όλα. Επίσης, το εσωτερικό περιτύλιγμα με τις γατούλες μου άρεσε και αυτό πολύ! Και μέσα τώρα… χαμός! Φύλλα τσόχας (ότι πρέπει γιατί έχω πάθει έναν έρωτα τελευταία με την τσόχα, θα σας δέιξω σύντομα σε μελλοντικό post τι εννοώ), μαλλί felt (το οποίο με τρέλανε γιατί δεν το έχω δοκιμάσει σαν υλικό!!!), μπαλίτσες felt σε χειμωνιάτικα χρώματα, εξαρτήματα για καρφίτσες, ένα πάρα πολύ τέλειο κουδουνάκι και για το τέλος το χειροποίητο δωράκι μου. Είναι ένα γούρι-βαζάκι με ένα γλυκύτατο πιγκουινάκο!! Τρομερά πρωτότυπο και χαριτωμένο, φοβάμαι μην μου το κατασχέσει καμιά ανηψιά ;-). Τα γλυκά είπαμε, μάλλον θα τα φάω για πρωινό… Και όλα αυτά από το πολυτάλαντα ξωτικό Χριστίνα, που απ’ ότι είδα έχει κάνει το χόμπι της επάγγελμα (ζηλεύωωωωωω 😉 ) και μπορείτε να δείτε τα υπέροχα πραγματάκια της εδώ, στο Xoutou’s Creations.

Αυτά λοιπόν, από την ανταλλαγή υλικών, είναι μια πολύ όμορφη εμπειρία και σας την προτείνω ανεπιφύλακτα για του χρόνου.

Τα λέμε πολύ σύντομα, σας έχω έτοιμο καινούργιο post με κατασκευή βήμα-βήμα!!!

Δημιουργικές χαιρετούρες!

Το σασπένς των Χριστουγέννων

Secret Crafter 2016

Και ναι, πλησιάζουν Χριστούγεννα. Που να το καταλάβω φέτος, εδώ στο “νησί” με τους αέναους 20 βαθμούς (τρελαίνομαιιιιι!!!!) δεν το πέρνεις και πολύ χαμπάρι. Ούτε θέρμανση, ούτε τίποτα. Δεν λέω, το βράδυ στο καναπέ ρίχνω και μια κουβερτούλα πάνω μου, έτσι για το χουχούλιασμα. Εμ, κάτι ξέρουν και τα αποδημητικά πουλιά που φεύγουν νότια 🙂

Ευτυχώς όμως, είναι και κάποια πράγματα που πέραν των καιρικών συνθηκών, μας επαναφέρουν στην ημερολογιακή πραγματικότητα – και μας ταξιδεύουν σε μια εποχή που είμασταν παιδιά, όταν δεν είχαμε λεφτά και τα δώρα μας ήταν χειροποίητα, φτιαγμένα με μια κόλλα χαρτί, ενα πολύχρωμο χαρτόνι, μια ζωγραφιά, μια κάρτα. Χωρίς χρηματική, αλλά πάντα με ανεκτίμητη συναισθηματική αξία.

Έτσι και τώρα λοιπόν η Άννα από το καταπληκτικό blog της το In My Closet, διοργανώνει και φέτος την μυστική χριστουγεννιάτικη ανταλλαγή υλικών, Secret Crafter (λεπτομέρειες εδώ) και μας κάνει ξωτικά που θα στείλουν σε κάποιον -α, κρυφά και χωρίς να ξέρει το άτομο αυτό τον αποστολέα (ίντριγκα σας λέω!!!) ένα πακέτο με διάφορα υλικά χειροτεχνίας και όχι μόνο. Και ενώ αυτό το τέλειο σκηνικό πραγματοποιείται εδώ και κάποιες χρονιές, οι κεραίες μου δεν το είχαν πιάσει. Φέτος όμως….. Τό’ πιασα:-) Και περιττό να πω ότι έχασα τον ύπνο μου, ενθουσιάστηκα σαν μικρό παιδί και προσπάθησα να φτιάξω και εγώ το τέλειο πακέτο για να το στείλω στο ταίρι μου.

paketaki-1

Αυτό είναι το πακέτο μου, ένα απλό κουτί από παπούτσια, το οποίο και μεταμορφώθηκε σε ξωτικένιο. Ο τάρανδος είναι χαρτοπετσέτα πάνω σε χαρτόνι και μου φάνηκε ότι ταίριαζε και με το κουτί, αλλά και με μένα (τάρανδος με κασκόλ 🙂 )

paketaki-3

Αυτό είναι το εσωτερικό του και περιέχει:

1.πέντε διαφορετικά υλικά κατασκευών (στην περίπτωσή μου, όπως και πολλών άλλων ξωτικών, είναι πολύ δύσκολο να μείνεις στα 5, μια και αν αρχίσεις το ξεκαθάρισμα μια φορά….)

2. μια κάρτα, η οποία είναι αυτό το χαρούμενο ξωτικό που ποζάρει με τα λαμπάκια

3. κάτι φαγώσιμο (εγώ το έντυσα χιονάνθρωπο για μεγαλύτερο σασπένς!)

4. ένα χειροποίητο δωράκι, στην περίπτωσή μου είναι ένας “λαιμός” πλεγμένος με τα δάχτυλα (να σας πω και για αυτά μια μέρα 😉 )

Και θα με ρωτήσετε φυσικά πως ξέρουμε ότι το ταίρι μου θα εκτιμήσει όλα αυτά τα πράγματα που στέλνω και αν θα είναι του γούστου του. Εδώ μπαίνει στο παιχνίδι η απίστευτη οργάνωση της Άννας, η οποία μετά την αίτηση συμμετοχής σου σε βάζει να απαντήσεις σε ένα ερωτηματολόγιο όπου σε “ανακρίνει κανονικότατα” 😉 και έτσι το ταίρι σου ξέρει ακριβώς τι σου λείπει και τι σε ενδιαφέρει. Πέρα από αυτό, οι όροι του παιχνιδιού δεν σταματούν με την αποστολή του δέματος. Όταν κάποιος παραλαμβάνει το πακέτο του, πρέπει να δημιουργήσει κάτι με την βοήθεια των υλικών που έχει λάβει – νομίζω ότι αυτό είναι από τα πολύ ωραία της ανταλλαγής – να αναρτήσει την κατασκευή αυτή και να κερδίσει, εάν έχει λίγη τύχη, κάποιο πανέμορφο χειροποίητο δωράκι! Τι άλλο θέλω απ’ τη ζωή μου, έχω πάθει μεγάλο τραλαλά 🙂

Τολμήστε το την επόμενη χρονιά, δεν θα χάσετε! Είναι πραγματικά μια αίσθηση μαγική, να προσπαθείς να δώσεις χαρά, αλλά και να την πάρεις από κάποιο άτομο που δεν έχεις ιδέα ποιος είναι. Επίσης, είναι φανταστική η προσπάθεια όλων και αν μπείτε στη σελίδα του In My Closet στο facebook και δείτε τα πακέτα των συμμετεχόντων ξωτικών θα πάθετε μεγάλη πλάκα και θα πείτε παντού “ΤΟ ΘΕΛΩ!!!”

Πολλά φιλιά και τα λέμε!

 

 

 

Βήμα – βήμα: πως να φτιάξετε θήκη οργάνωσης για το συρτάρι σας

Ώρα για οργάνωση

Ναι, γιατί η οργάνωση σαν έννοια, δεν είναι το δυνατό μου σημείο 🙂 Είχα και όρεξη να σκαρώσω κάτι καινούργιο, οπότε είπα να δράσω συνδυαστικά. Έτσι, σκέφτηκα να αξιοποιήσω μια από τις εκατοντάδες κούτες που χρησιμοποιήσαμε στην μετακόμιση και να κάνω ένα δώρο στο κομοδίνο μου: μια θήκη για να βάλω τα καλλυντικά μου – οργανωμένα, και όχι πεταμένα μέσα στο συρτάρι. Και θα μου πείτε εύλογα, “Σιγά μωρέ που έκατσες και την έφτιαξες, τόσες κυκλοφορούν στο εμπόριο ωραίες και φτηνές!” Και θα απαντήσω και εγώ πολύ εύλογα, ” Ναι, αλλά σαν τη χειροποίητη δεν έχει 🙂 ”

Ας μιλήσουν οι φωτογραφίες λοιπόν:

diy-organizing-box-1

Ένα απλό κουτάκι, που δεν έχει ιδέα τι το περιμένει. Έκοψα τη μια πλευρά…

diy-organizing-box-2

…και ενίσχυσα τις δύο πλαϊνές, τις οποίες και σταθεροποίησα με θερμή σιλικόνη.

diy-organizing-box-3

Μέτρησα και έκοψα τα χωρίσματα. Οι εγκοπές χρησιμεύουν στην ένωση των χωρισμάτων μεταξύ τους…

diy-organizing-box-4

…κάπως έτσι.

diy-organizing-box-5

Μέτρησα το ύφασμα – τελείως ανορθόδοξα, αλλά τέλος πάντων…

diy-organizing-box-6

… και το σημάδεψα ακόμη πιο ανορθόδοξα.

diy-organizing-box-8a

Ενώ η αρχική ιδέα μου ήταν να κολλήσω το ύφασμα πάνω στο χαρτόνι με ξυλόκολλα, κατά τη διάρκεια της κατασκευής κατέληξα στο πιστόλι θερμής σιλικόνης, ήταν και περασμένη η ώρα… Στη φωτό βλέπετε το “δοκιμαστικό κομμάτι” για να δω αν όντως δουλεύει το ύφασμα με τη σιλικόνη. Έλεγχος, πετυχημένος – Χιούστον, είμαστε έτοιμοι 😉

diy-organizing-box-9

Μέτρησα και έκοψα και τα υφάσματα για τα χωρίσματα και ξεκίνησα τη συγκόλληση.

diy-organizing-box-9a

diy-organizing-box-11

Συνέχισα και με το κουτί, εξωτερικά και εσωτερικά. Στις γωνίες τώρα, δεν ήταν και το καλύτερό μου, οπότε κάλυψα τις ατέλειες με μαεστρία (ειδικότητά μου η κάλυψη των ατελειών, εξάλλου )…

diy-organizing-box-12

…και κάπως έτσι, με λίγη κορδέλα, ήρθε και έγινε αξιοπρεπής η θηκούλα. Αλλά επειδή λίγη κορδέλα δεν είναι ποτέ αρκετή…

diy-organizing-box-13

…έβαλα και απ’ έξω! Και με άρεσε πολύ!

diy-organizing-box-14

 

diy-organizing-box-15

Και εδώ μια φωτό σε χρήση. Επειδή μου άρεσε η ιδέα, την επόμενη μέρα έφτιαξα άλλη μια θηκούλα (τη βλέπετε δεξιά από την υφασμάτινη), με τον ίδιο τρόπο, χρησιμοποιώντας όμως χαρτιά σε διάφορα σχέδια αντί για ύφασμα.

Αυτά σας είχα για σήμερα, ελπίζω να σας άρεσε η κατασκευούλα, σας την συστήνω ανεπιφύλακτα, και από άποψη χρηστικότητας, αλλά και από άποψη διαδικασίας κατασκευής.

Τα λέμε, καλές δημιουργίες!!!