Η εσωτερική μου μάχη με το fimo…

Δεχόμεθα προτάσεις για group therapy

Δεν είναι ότι δεν το έχω ξαναχρησιμοποιήσει. Το είχα δοκιμάσει αρκετές φορές, αλλά πάντοτε κάτι δεν μου έβγαινε σωστά. Και αυτό μου την έδινε! Ένα περίεργο πράγμα όμως βρε παιδί μου, πολλές φορές όταν θέλω να φτιάξω κάτι πέρα από χαρτοτεχνίες (κάρτες κλπ), κάτι δηλαδή με το οποίο δεν ασχολούμαι συχνά, όπως για παράδειγμα με το fimo, με πιάνει ένα άγχος…! Αγχώνομαι κυρίως για το τι θα φτιάξω και αν θα είναι καλό το αποτέλεσμα, αλλά σε σημείο πολλές φορές να μην ξεκινάω καν. Δεν ξέρω αν το παθαίνει και κανένας άλλος, παρακαλώ ενημερώστε με για να ξέρω να ψάξω γιατρό. (((Μακάρι να έχει όλος ο κόσμος προβλήματα σαν τα δικά μου και τίποτα άλλο να μην τον ανησυχεί, έλεος πια…))) Να σημειωθεί ότι γενικότερα δεν είμαι αγχώδης τύπος. Επειδή λοιπόν είχα το άγχος μήπως δεν το πετύχω έτσι όπως το ήθελα και το υλικό καταλήξει στα σκουπίδια (δεν το πήραμε και τζάμπα!), το είχα παρατήσει σε ένα τάπερ για πάρα πολύ καιρό.  Μετά λοιπόν από μια σχετική περιήγηση στο internet , αρκετά video, μερικά tutorials και πολλές πολλές φωτογραφίες με παρόμοιες κατασκευές, πήρα τη μεγάλη απόφαση να φτιάξω κάτι της προκοπής.  Και το αποτέλεσμα φαίνεται στη φωτογραφία ( η σκούπα λύγισε λίγο στην πορεία…). Το φοβερό και ειρωνικό είναι πως είναι το πιο εύκολο υλικό του κόσμου και συγχωρεί τυχόν λάθη που μπορεί να γίνουν. Οπότε μπορώ να πω με σιγουριά πλέον ότι: “ναι, συμφιλιώθηκα με το fimo, με λένε πρόβατο και είμαι καλά!”

Τελευταίες χριστουγεννιάτικες χειροτεχνίες

Πριν σβήσουν τα Χριστούγεννα

Καταρχήν, να ευχηθώ σε όλους και όλες χρόνια πολλά και καλή χρονιά, γεμάτη υγεία (πάνω απ’ όλα), αγάπη και γαλήνη, χαρά και δημιουργικότητα!

Όπως συμβαίνει πάντα, όλο και κάποια κατασκευή θα γίνει λίγες ώρες πριν τα Χριστούγεννα, την τελευταία στιγμή. Ελπίζω να μην είναι πολύ αργά για να δημοσιευτούν χωρίς να θεωρηθούν τελείως άκαιρες..! Εδώ είναι λοιπόν οι τελευταίες κάρτες του 2010. Επίσης, και μικρές καρτούλες – ταμπελίτσες για τα δώρα.

Χιονάνθρωπος

Χειμωνιάτικη διακόσμηση

Τα Χριστούγεννα μπορεί να πέρασαν, ο χειμώνας όμως παραμένει. Η καλύτερη εποχή για να στολίσουμε το σπίτι, τα μπαλκόνια, τα παράθυρα και ότι άλλο είναι ελεύθερο… Εγώ σκέφτηκα να φτιάξω μια φιγούρα, όπως είναι αυτές που πωλούνται στα μαγαζιά με χριστουγεννιάτικα είδη. Αρχικά δεν είχα αποφασίσει αν αυτό που θα βγει θα είναι Άγιος Βασίλης ή χιονάνθρωπος, τελικά όμως κατέληξα στο δεύτερο. Η κατασκευή του είναι εύκολη αλλά λίγο μπελάς… Και για να είμαι ειλικρινής ο δύσμοιρος χρειάστηκε πάρα πολύ καιρό για να ετοιμαστεί, αφού στα μισά με έπιασε μια απίστευτη βαρεμάρα, και τον άφησα να στέκεται κάπου για καμιά βδομάδα μέχρι να πάρω την απόφαση να συνεχίσω….

Τα υλικά που χρησιμοποίησα είναι τα εξής:body1

  • εφημερίδα
  • χαρτοταινία
  • κόλλα τύπου ατλακόλ
  • άσπρο χρώμα (πλαστικό ή τέμπερα ή ακρυλικό)
  • πορτοκαλί χρώμα (τέμπερα ή ακρυλικό)
  • βαμβάκι
  • σύρμα πίπας (εκείνο το μαλλιαρό) σε μαύρο χρώμα
  • πλαστικά μάτια (εκείνα τα μπιρμπιλωτά)
  • μαύρο χαρτόνι
  • ένα κομμάτι ύφασμα (στο χρώμα που προτιμάτε)body2

Αρχικά θα πρέπει να φτιάξουμε το σώμα από εφημερίδα και χαρτοταινία. Μπορείτε να πάρετε ένα κουτί, να το τυλίξετε με εφημερίδα την οποία θα περάσετε με χαρτοταινία για να σταθεροποιηθεί, να πάρετε το κουτί δηλαδή σαν βάση για να μην ξοδέψετε τόσο πολλές εφημερίδες. Το σώμα θα είναι επομένως κούφιο από μέσα. Έπειτα θα κάνουμε το ίδιο με το κεφάλι το οποίο θα κολλήσουμε πάλι με χαρτοταινία. Το ίδιο θα γίνει και με τη μύτη. Σε αυτό το σημείο, αντιμετώπισα ένα μεγάλο πρόβλημα. Όλοι οι γνωστοί που είδαν το δημιούργημα αυτό, που φαίνεται στη δεύτερη φωτογραφία, μου έλεγαν πως είναι πιγκουίνος. Πείτε μου τώρα εσείς, σας μοιάζει αυτό το πράγμα με πιγκουίνο???

Αφού καλύψουμε το σώμα με χαρτοταινία, θα το περάσουμε μια στρώση κόλλα, μια στρώση κομματάκια εφημερίδας , μετά πάλι κόλλα snowmanκαι θα το αφήσουμε να στεγνώσει. Όταν στεγνώσει  γίνει πιο σκληρό και ανθεκτικό, θα το περάσουμε όλο με άσπρο χρώμα. Όταν στεγνώσει και αυτό θα βάψουμε την μύτη πορτοκαλί (όπως είναι συνήθως τα καρότα…) και θα αφήσουμε και αυτή να στεγνώσει. Όταν γίνει και αυτό, θα καλύψουμε το δημιούργημά μας  με βαμβάκι. Πως θα το κάνουμε αυτό? Εύκολο. Με ένα πινέλο αλείφουμε κομμάτι – κομμάτι το σώμα (εκτός της μύτης εννοείται….) και κολλάμε μικρά κομμάτια βαμβάκι ομοιόμορφα. Κάπου εδώ το τέρας θα αρχίσει να μοιάζει με χιονάνθρωπο. Τα τελευταία πράγματα που πρέπει να κάνουμε είναι η διακόσμηση. Μάτια, κουμπιά και στόμα από μαύρο σύρμα πίπας, τα οποία θα κολλήσουν με σιλικόνη (ίσως και με ατλακόλ, η αλήθεια είναι ότι δεν το δοκίμασα), ένα καπέλο το οποίο θα φτιάξουμε από μαύρο χαρτόνι (η εναλλακτική είναι ένας παιδικός σκούφος, μια παλιά κανάτα, μια ξεχειλωμένη κάλτσα, ή οτιδήποτε άλλο σας εμπνέει!) και τέλος το κασκόλ, για το οποίο έκοψα ένα κομμάτι ύφασμα. Τέλος! Τώρα μπορούμε να τον βάλουμε κάπου και να τον χαζεύουμε, μια και το χιόνι που πέφτει στην Ελλάδα δεν θα φτάσει ούτε και φέτος για να φτιάξουμε αληθινό χιονάνθρωπο…!

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.