Χριστουγεννιάτικα μπισκοτάκια, η χαρά κάθε μικρού και μεγάλου! Η συνταγή αυτή (θερμές ευχαριστίες στον φίλτατο μικρό μου αδερφό, που μου την παραχώρησε) είναι εύκολη, εγγυημένη και πάνω απ’ όλα διασκεδαστική, τόσο που την φτιάξαμε στον παιδικό με τα παιδιά, αλλά την επανέλαβα και στο σπίτι. Είναι μαγικά: διασκεδαστικά και στην παραγωγή και στην πράξη (δηλαδή το φάγωμα!!!). Τη συστήνω ανεπιφύλακτα για όλα τα παιδιά, μικρά και μεγάλα!

Η συνταγή:

500 γρ. αλεύρι

250 γρ. βούτυρο

250 γρ. ζάχαρη

2 αυγά

μισό φακελάκι baking powder

ξύσμα πορτοκαλιού

Η εκτέλεση:

Λιώνουμε το βούτυρο και το χτυπάμε με τη ζάχαρη και τα αυγά μέχρι να αφρατέψει. Προσθέτουμε το ξύσμα πορτοκαλιού. Ανακατεύουμε το baking powder με το αλεύρι και το προσθέτουμε σιγά σιγά στο μείγμα ενώ ανακατεύουμε. Προαιρετικά, αφήνουμε τη ζύμη στο ψυγείο για καμιά ώρα. Ανοίγουμε τη ζύμη και κάνουμε σχεδιάκια με  κουπ πατ. Τα ψήνουμε πάνω σε λαδόκολλα στους 180 βαθμούς Κελσίου για 5 – 15 λεπτά, ανάλογα με το πάχος τους. Θα καταλάβετε ότι έχουν ψηθεί όταν οι άκρες τους θα αρχίσουν να ροδίζουν (μυστικό του σεφ!). Αφού ψηθούν και κρυώσουν λίγο, μπορούμε να τα στολίσουμε με λιωμένη κουβερτούρα και ζαχαρωτά, τρούφα, γλάσο, ζαχαρόπαστα ή οτιδήποτε άλλο μας αρέσει!!! Συνιστώνται αυστηρώς για παιδάκια!!!

Δείτε και μια φωτό να σας ανοίξει η όρεξη!

Άντε, σιγά σιγά βλέπουμε βιτρίνες να στολίζονται (όχι, θα έχαναν!), μπαλκόνια να φωτίζονται (τώρα με τη ΔΕΗ, πως μπορούν καλέ???), αγιοβασίληδες να κρέμονται από σκάλες σε μπαλκόνια (και ρωτώ: δεν τους μπερδεύουν με διαρρήκτες??????)  και τα Χριστούγεννα να έρχονται πιο κοντά Είπα και εγώ να ξεκινήσω τα χριστουγεννιάτικα. Σηκώθηκα επιτέλους από τον καναπέ, δηλαδή! Μου ήταν πολύ δύσκολο! Είχα και καιρό να φτιάξω κάρτες…. Ξέρετε πως είναι αυτά…. Αυτό είναι το αποτέλεσμα, οι πρώτες μου κάρτες για τις φετινές γιορτές.

Να σας κεράσω ένα γλυκάκι? Έτσι για τον μήνα που φεύγει, για να γλυκαθούμε! Αυτά τα σκουλαρίκια έχουν πολύ πλάκα… Είδα παρόμοια στο internet και δεν άντεξα να μην τα δοκιμάσω! Πάρτε λοιπόν μια γεύση!

Ζέστη πολλή και αυτή η κατασκευή είναι ιδανική για να μας θυμίζει τις ατελείωτες βόλτες στην παραλία. Είναι η αντίστοιχη καλοκαιρινή πρόταση του χειμωνιάτικου στεφανιού με τα κουκουνάρια από παλαιότερο post. Η κατασκευή του παρόμοια, με βάση ένα στεφάνι από εφημερίδες, σταθεροποιημένες με χαρτοταινία και βαμμένο σε όποιο χρώμα σας αρέσει. Μόλις στεγνώσει, κολλάτε τα κοχύλια με πιστόλι σιλικόνης. Τα μεγαλύτερα κοχύλια μπαίνουν πρώτα σαν βάση και μετά κολλάμε και τα μικρότερα από πάνω στολίζοντάς τα με διάφορα μικρότερα στοιχεία της θάλασσας (πετρούλες, κοράλλια, αχινούς κλπ). Μπορούμε να το στολίσουμε στο τραπέζι της βεράντας με ένα όμορφο κερί στο κέντρο ή και να το κρεμάσουμε στον τοίχο. Αυτά!!!

Καλό καλοκαίρι για όσους και όσες θα φύγουν (ή έφυγαν κιόλας, τυχεροί!) !!!! Εμείς θα κάτσουμε και αυτό το μήνα ακόμη στη δουλειά, φέτος υπήρξε πληρότητα μέχρι τέλους!!!!

Εδώ σας δείχνω μερικά ακόμη από αυτά που έφτιαξα τις προάλλες με το αγαπημένο πλέον fimo (ποιος θα το’ λεγε!). Και πάλι, καλά να περάσετε, καλά μπάνια και προπάντων καλή ξεκούραση!

Μερικά από τα βραχιόλια που έφτιαξα τις προάλλες. Έχω πάρει φόρα τώρα πια… Και ο φούρνος, αντί για φαγητά, ψήνει χάντρες

Πάρτε μια γεύση!

Χαίρεται, χαίρεται! Μετά από πολύ καιρό ήθελα να σας αποδείξω πως υπάρχω ακόμα και πως είμαι ζωντανή. Δεν ξέρω τι δικαιολογία να χρησιμοποιήσω αυτή τη φορά, πραγματικά. Έφτιαχνα διάφορα πραγματάκια που θα μπορούσα άνετα να σας δείξω, αλλά πάντα κάτι γινόταν και δεν τύχαινε να τα φωτογραφήσω πριν να τα δώσω. Είναι και αυτή η βαρεμάρα της (επιτέλους!) άνοιξης, την οποία μάλλον φέτος προσπεράσαμε για να μπούμε κατευθείαν στο καλοκαίρι…. το οποίο θα πάει μέχρι το Νοέμβριο….! Τι να λέμε, έχουν αλλάξει τελείως οι εποχές. Αλλά αρκετά περί καιρού, ας μπούμε στο ψητό! Πριν από καιρό ένιωσα την ανάγκη να κάνω κάτι διαφορετικό από κάρτες. Να κάνω κάτι πιο προσωπικό, που θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω αλλιώς. Και έτσι σας παρουσιάζω τα πρώτα μου δειλά βήματα στον κόσμο του κοσμήματος! Στη φωτογραφία βλέπετε τα πρώτα βραχιολάκια που έφτιαξα (ακολουθούν και άλλα…!). Πέρα από τα κρικάκια και τα κουμπώματα, οι χάντρες είναι και αυτές χειροποίητες, φτιαγμένες από fimo, το οποίο έχω πλέον αγαπήσει. Πρέπει να ομολογήσω πως για πολύ καιρό θεωρούσα την κατασκευή κοσμημάτων κάτι πολύ αδιάφορο. Αυτό όμως άλλαξε  πολύ γρήγορα από τη στιγμή που άρχισα να ασχολούμαι. Το πιο ενδιαφέρον είναι ότι με το να φτιάχνεις τις δικές σου χάντρες, μπορείς να φτιάξεις ότι θέλεις, σε ότι χρώμα και σχήμα θέλεις, να το συνδυάσεις με ότι θέλεις. Και φυσικά δεν αναφέρω το κόστος, το οποίο είναι πολύ μικρότερο από το να αγοράσει κανείς έτοιμες χάντρες. Σίγουρα το αποτέλεσμα είναι διαφορετικό και όχι τόσο επαγγελματικό, αφού είναι σχεδόν αδύνατο να μοιάζουν όλες οι χειροποίητες χάντρες ίδιες….. Παρόλα αυτά, είναι πραγματικά πολύ διασκεδαστικό. Αυτά λοιπόν, περιμένω απόψεις και σχόλια!!!!

Εδώ είναι οι τελευταίες κάρτες που έφτιαξα. Η πρώτη είναι πιο “κυριλέ” για κυρίες, ενώ η δεύτερη είναι πιο πολύ για να συνοδεύσει το πασχαλιάτικο δώρο και τη λαμπάδα (ή μάλλον το δώρο που έχει ως δώρο τη λαμπάδα ) για το βαφτιστήρι! Το πατρόν  για το κλωσόπουλο αναμένεται!!!

Ο αυτισμός είναι μια διαταραχή παρεξηγημένη ακόμη και στην εποχή που ζούμε σήμερα. Πολλοί θεωρούν τα παιδιά αυτά “χαμένες υποθέσεις”, αλλά αν δείτε το παρακάτω βίντεο θα δείτε πως πραγματικά αισθάνονται οι μητέρες για τα παιδιά τους που πάσχουν από αυτισμό. Είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο και υπέροχο, η υπομονή που δείχνουν και όλα αυτά που στερούνται οι γυναίκες αυτές, για να προσφέρουν μια καθημερινότητα στα παιδιά τους, όσο κουραστική κι αν είναι για τις ίδιες. Και το μόνο που θέλουν από τον κόσμο είναι να τις καταλάβει, αυτές και τα παιδιά τους και να κατανοήσει το δύσκολο, αλλά αξιοθαύμαστο έργο τους. Δεν είναι δύσκολο να το κάνουμε. Καλό μήνα

Φρουφρού και αρώματα

Μετά από πολύ καιρό είπα να κάτσω και εγώ να φτιάξω καμιά κάρτα, (έτσι για να μην ξεχάσω πως γίνεται…) αφού μετά τα Χριστούγεννα ακολουθεί πάντοτε αυτός ο μακρόσυρτος Ιανουάριος, που με κάνει να βαριέμαι όσο δεν πάει. Έτσι, και αφού αύριο είναι η “μεγάλη ημέρα” των ερωτευμένων…., έχω ξαναπεί την άποψή μου σε παλαιότερο ποστ, οπότε δεν θα σας πρήξω και φέτος Αλλά όπως έχουμε επίσης πει, είναι μια ευκαιρία και δίνει θέμα για κάρτα διαφορετική από τις άλλες! Εδώ λοιπόν το δημιούργημα, αφιερωμένο στο μωρό μου που λείπει μακριά στα ξένα….